Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Τα ονόματα της Παναγίας – Φώτης Κόντογλου


Η Παναγία εν δόξη και οι Προφήτες μέσα 16ου αιώνα
Από τα ονόματα και μόνο που έδωσε η ορθοδοξία στην Παναγία, και που μ’ αυτά την καταστόλισε, όχι σαν είδωλο θεατρικό, όπως γίνηκε αλλού που φορτώσανε μια κούκλα με δαχτυλίδια και σκουλαρήκια και με ένα σωρό άλλα ανίερα και ανόητα πράγματα, λοιπόν αυτά μοναχά, λέγω, φαίνεται πόσο πνευματική αληθινά είναι η λατρεία της Παναγίας στην ελληνική ορθοδοξία. Πρώτα-πρώτα το ένα αγιώτατο όνομά της: Παναγία. Ύστερα τα άλλα: Υπερευλογημένη, Θεοτόκος, Παναμώμητος, Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξωτέονόματα τηρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ, Ζώσα και Άφθονος, Πηγή, Έμψυχος Κιβωτός, Άχραντος, Αμόλυντος, Κεχαριτωμένη, Αειμακάριστος και Παναμώμητος, Προστασία, Επακούουσα, Γρηγορούσα, Γοργοεπήκοος, Ηγιασμένος Ναός, Παράδεισος λογικός, Ρόδον το Αμάραντον, Χρυσούν Θυμιατήριον, Χρυσή Λυχνία, Μαναδόχος Στάμνος, Κλίμαξ Επουράνιος, Πρεσβεία θερμή, Τείχος απροσμάχητον, Ελέους Πηγή, του Κόσμου Καταφύγιον, Βασιλέως Καθέδρα, Χρυσοπλοκώτατος Πύργος και Δωδεκάτειχος Πόλις, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Σκέπη του Κόσμου, Δένδρον αγλαόκαρπον, Ξύλον ευσκιόφυλλον, Ακτίς νοητού ηλίου, Σιών αγία, Θεού κατοικητήριον, Επουράνιος Πύλη, Αδικουμένων προστάτις, Βακτηρία τυφλών, Θλιβομένων η χαρά, και χίλια δυο άλλα, που βρίσκονται μέσα στα βιβλία της εκκλησίας. Κοντά σ’ αυτά είναι και τα ονόματα που γράφουνε απάνω στα άγια εικονίσματά της οι αγιογράφοι: Οδηγήτρια, Γλυκοφιλούσα, Πλατυτέρα των Ουρανών, η Ελπίς των απελπισμένων, η Ταχεία Επίσκεψις, η Αμόλυντος, η Ελπίς των Χριστιανών, η Παραμυθία, η Ελεούσα κι άλλα πολλά, που γράφουνται από κάτω από τη συντομογραφία: ΜΗΡ ΘΥ, που θα πεί Μήτηρ Θεού. Πόση αγάπη, πόσο σέβας και πόσα κατανυκτικά δάκρυα φανερώνουνε μοναχά αυτά τα ονάματα, που δεν ειπωθήκανε σαν τα λόγια οπού βγαίνουνε εύκολα από το στόμα, αλλά που χαραχτήκανε στις ψυχές με πόνο και με ταπείνωση και με πίστη.
Φώτης Κόντογλου
Πηγή: http://dosambr.wordpress.com/2010/08/11/ονόματα-της-παναγίας-φώτης-κόντογλου/

Η Ταυτότητα της Εκκλησίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Τελευταία λέγεται ότι η Εκκλησία πρέπει να βρη την ταυτότητά της. Όμως πιστεύω ότι κατά τους λόγους του Αποστόλου Παύλου η Εκκλησία είναι Σώμα Χριστού και κατά την διδασκαλία των αγίων Πατέρων είναι “κοινωνία θεώσεως”. Το Θεανθρώπινο Σώμα του Χριστού παραμένει στους αιώνες ενωμένο με την κεφαλή, αφού στο πρόσωπο του Χριστού είναι ενωμένες οι δύο φύσεις “ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως”. 
Η αλήθεια είναι ότι όχι η Εκκλησία, αλλά πολλές φορές οι Χριστιανοί, τα βαπτισμένα μέλη της Εκκλησίας χάνουν την ταυτότητά τους, τον προσανατολισμό τους. Ακόμη δε και η Εκκλησία ως διοικητικός οργανισμός μπορεί για ένα χρονικό διάστημα να μη συντονίζεται στον σκοπό και το νόημα της αληθινής Εκκλησίας.
Αυτό θέλει μια μικρή ανάλυση για να διασαφηνισθή ακόμη περισσότερο.


Α΄

Η λέξη ταυτότητα δηλώνει την ομοιότητα και την ταύτιση του σημαινομένου με το σημαίνον, “τό είναί τι ταυτόν το ίδιον”, κατά τον Αριστοτέλη. Δηλαδή, ο Χριστιανός που είναι βαπτισμένος στο Όνομα του Τριαδικού Θεού πρέπει να είναι πραγματικό μέλος της Εκκλησίας και να ανταποκρίνεται στον σκοπό της εκκλησιαστικής ζωής. Ταυτότητα σημαίνει ακόμη και το ιδιαίτερο σε σχέση με κάποιον άλλο, φανερώνει, δηλαδή, την ετερότητα του κάθε προσώπου.

31 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου Ιωσήφ του από Αριμαθαίας

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος ,η Παναγία και ο
Άγιος  και ο Άγιος Ιωσήφ ο Αριμαθαίας
 16ος - 17ος αιώνας

Ο Άγιος Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας ήταν ο κηδευτής του Δεσπότη Χριστού .
Ήταν μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου της Ιερουσαλήμ, πλούσιος και μυστικός μαθητής του Ιησού, που φέρεται να αντιτάχθηκε στη καταδίκη του και ο οποίος, σύμφωνα με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (27:57-60), μετά τον θάνατο του Ιησού ζήτησε από τον Πόντιο Πιλάτο την άδεια να αποκαθηλώσει το νεκρό σώμα του Ιησού από τον Σταυρό, προκειμένου να το προετοιμάσει για τον ενταφιασμό και να Το κηδέψει στον παραχωρούμενο, από τον ίδιο τον Ιωσήφ, λαξευτό τάφο, πιθανώς οικογενειακό. Πράγματι η άδεια αυτή του παραχωρήθηκε και με βοηθό του, τον (ελληνοφανή) Νικόδημο "το Άχραντον Σώμα σινδόνι καθαρά ειλήσας και αρώμασι εν μνήματι καινώ κηδεύσας απέθετο", έως την ανάστασή Του. Ο Ιωσήφ αναφέρεται και από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, αλλά επί της ουσίας τίποτα περαιτέρω δε γνωστοποιείται για τις μεταγενέστερες δραστηριότητές του. Απεβίωσε ειρηνικά. 

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Ενοριακή Ευλογία : το περιοδικό του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών

Η  Ενοριακή Ευλογία είναι το περιοδικό που εκδίδεται μηνιαία από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων , της Αρχιεπισκοπής Αθηνών . 
Είναι ένα αξιόλογο ενοριακό έντυπο όπου προβάλλονται , σχολιάζονται και συζητούνται επίκαιρα θέματα εκκλησιαστικού και πνευματικού ενδιαφέροντος .
Μπορείτε να ξεφυλλίσετε και να διαβάσετε το τελευταίο τεύχος της Ενοριακής Ευλογίας στην επίσημη διαδικτυακή διεύθυνση του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου 

http://www.agnikolaos.gr/images/stories/ee/2011/108-109.pdf

Μπορείτε επίσης να ανατρέξετε και σε παλαιότερα τεύχη του περιοδικού πατώντας την επιλογή ΕΝΟΡΙΑΚΉ  ΕΥΛΟΓΙΑ

Η Θεία Κοινωνία (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου )

Και σαν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων.
Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της θείας Λειτουργίας.
Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιος πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο άγιο Μυστήριο, ποιος με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες.
Αναλογίσου, λοιπόν, κι εσύ ποιο ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιαν αρετή κατόρθωσες, ποιαν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες καλύτερος. Αν η συνείδησή σου σε πληροφορεί ότι φρόντισες αρκετά για την επούλωση των ψυχικών σου τραυμάτων, αν έκανες κάτι περισσότερο από τη νηστεία, κοινώνησε με φόβο Θεού.
Αλλιώς, μείνε μακριά από  τα άχραντα Μυστήρια. Και όταν καθαριστείς απ' όλες τις αμαρτίες σου, τότε να πλησιάσεις.
Να προσέρχεστε, λοιπόν, στη θεία Κοινωνία με φόβο και τρόμο, με συνείδηση καθαρή, με νηστεία και προσευχή. Χωρίς να θορυβείτε, χωρίς να ποδοπατάτε και να σπρώχνετε τους διπλανούς σας. Γιατί αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη τρέλα και τη χειρότερη περιφρόνηση των θείων Μυστηρίων.
Πες μου, άνθρωπε, γιατί κάνεις θόρυβο; Γιατί βιάζεσαι; Σε πιέζει τάχα η ανάγκη να κάνεις τις δουλειές σου; Και σου περνάει άραγε, την ώρα που πας να κοινωνήσεις, η σκέψη ότι έχεις δουλειές; Έχεις μήπως την αίσθηση ότι είσαι πάνω στη γη; Νομίζεις ότι βρίσκεσαι μαζί με ανθρώπους και όχι με τους χορούς των αγγέλων; Μα κάτι τέτοιο είναι δείγμα πέτρινης καρδιάς...


http://agioritikovima.gr/2011-07-14-22-28-56/2764-%CE%97-%CE%98%CE%95%CE%99%CE%91-%CE%9A%CE%9F%CE%99%CE%9D%CE%A9%CE%9D%CE%99%CE%91

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 31 Ιουλίου 2011 Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. θ΄ 27-35 )

27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ ᾿Ιησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυῒδ. 28 ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· ναί, Κύριε. 29 τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. 30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί· καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω. 31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ.32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· 33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός, καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.35 Καὶ περιῆγεν ὁ ᾿Ιησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.


Μετάφραση
Όταν προχώρησε πιο πέρα ο Ιησούς τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, που φώναζαν κι έλεγαν: «Σπλαχνίσου μας, Υιέ του Δαβίδ!» Κι όταν έφτασε στο σπίτι, πήγαν κοντά του οι τυφλοί, και ο Ιησούς τους λέει: «Πιστεύετε πως μπορώ να το κάνω αυτό;» Του λένε: «Ναι, Κύριε». Τότε άγγιξε τα μάτια τους και είπε: «Όπως το πιστεύετε να σας γίνει». Κι ανοίχτηκαν τα μάτια τους. Τότε ο Ιησούς πρόσταξε λέγοντας: «Προσέξτε να μην το μάθει κανένας». Αυτοί όμως, μόλις βγήκαν έξω, διέδωσαν τη φήμη του σ΄ όλη την περιοχή εκείνη. Ενώ έβγαιναν έξω οι δύο τυφλοί, του έφεραν έναν κωφάλαλο δαιμονισμένο. Μόλις έδιωξε το δαιμόνιο, μίλησε ο κωφάλαλος. Κι ο κόσμος θαύμασε και είπε: «Ποτέ ως τώρα δεν είδαν οι Ισραηλίτες τέτοια πράγματα!» Οι Φαρισαίοι όμως έλεγαν: «Με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμόνων διώχνει τα δαιμόνια». Ο Ιησούς περιόδευε σ΄ όλες τις πόλεις και στα χωριά, δίδασκε στις συναγωγές τους, κήρυττε το χαρμόσυνο μήνυμα για τον ερχομό της βασιλείας του Θεού και γιάτρευε κάθε ασθένεια και κάθε αδυναμία στο λαό.

Ο Απόστολος της Κυριακής 31 Ιουλίου 2011 Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ρωμ. ιε΄ 1-7)

1 ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν. 2 ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν· 3 καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ. 4 ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν. 5 ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν ᾿Ιησοῦν, 6 ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. 7 διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς εἰς δόξαν Θεοῦ.

Μετάφραση
Όσοι έχουμε δυνατή πίστη οφείλουμε να ανεχόμαστε τις αδυναμίες αυτών που έχουν αδύναμη πίστη, και να μην κάνουμε ότι αρέσει σ΄εμάς. Η συμπεριφορά του καθενός μας να είναι αρεστή στον πλησίον, ώστε να τον βοηθάει να προκόβει στο αγαθό κι έτσι να συντελεί στην οικοδομή της εκκλησίας. Άλλωστε, κι ο Χριστός δεν έζησε για να ευαρεστήσει τον εαυτό του, αλλά, όπως λέει η Γραφή, οι ύβρεις όσων σ΄ έβριζαν, Θεέ, έπεσαν πάνω μου. Να ξέρετε ότι όσα γράφτηκαν στις Γραφές, έχουν γραφτεί για να μας διδάσκουν. Έτσι, με την υπομονή και την ενθάρρυνση που δίνει η Γραφή, θα στηριχτεί η ελπίδα μας. Είθε ο Θεός, που χαρίζει την υπομονή και την ενθάρρυνση, να σας δώσει την ομόνοια σύμφωνα με το θέλημα του Ιησού Χριστού. Έτσι, όλοι μαζί με μια φωνή θα δοξάζετε το Θεό, τον Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Να δέχεστε ο ένας τον άλλο, όπως δέχτηκε κι εσάς ο Χριστός, για να δοξάζεται ο Θεός.

30 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη των Αγίων Σίλα, Σιλουανού, Επαινετού, Κρήσκη και Ανδρονίκου των Αποστόλων


Οι Άγιοι Σίλας, Σιλουανός, Επαινετός, Κρήσκης και Ανδρόνικος, ήταν πέντε από τούς εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Όλοι υπηρέτησαν το Ευαγγέλιο του Χριστού «εν κόπω και μόχθω, εν άγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψει, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι» (Β' προς Κορινθίους, ία - 27). Δηλαδή, υπηρέτησαν τον Κύριο με κόπο και μόχθο, με αγρυπνίες πολλές φορές, με πείνα και δίψα στις μακρινές οδοιπορίες, με νηστείες, με ψύχος και γυμνότητα.

Ο Σίλας φυλακίστηκε μαζί με τον Παύλο στους Φιλίππους της Μακεδονίας (Πραξ. ιστ 25-39). Μετά από πολλούς μόχθους και αφού ακολούθησε τον Παύλο σε πολλές περιοδείες του, έγινε επίσκοπος Κορίνθου.

Ο Σιλουανός, από το αξίωμα του επισκόπου Θεσσαλονίκης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο. του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ο Επαινετός, από το αξίωμα του επισκόπου Καρθαγένης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο.

Ο Ανδρόνικος αγωνίστηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στο Ευαγγέλιο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ο Κρήσκης, τέλος, έγινε επίσκοπος Καρχιδονίας και από την θέση αυτή μόχθησε και υπηρέτησε το Θείο Ευαγγέλιο.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Άγιος Ανδρόνικος, εορτάζεται μαζί με την Αγία Ιουνία και στις 17 Mαΐου, ενώ η εύρεση των τιμίων λειψάνων του εορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι, ὡς οὐρανοὶ λογικοί, τὴν δόξαν ἀστράψαντες, τοῦ κενωθέντος ἐν γῇ, συμφώνως ὑμνείσθωσαν, Κρήσκης Σιλουναὸς τέ, καὶ ὁ ἔνθεος Σίλας, ἅμα σὺν Ἀνδρονίκω, Ἐπαινετὸς ὁ θεόφρων Χριστὸν γὰρ ἰκετεύουσι, σώζεσθαι ἅπαντας.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Η Ιερά Μονή Σαγματά και ο Άγιος Λουκάς επίσκοπος Συμφερουπόλεως ο χειρουργός


άποψη της μονής

Ο ηγούμενος της Μονής, π. Νεκτάριος Αντωνόπουλος, είναι ο βιογράφος του Αγ. Λουκά, επισκόπου Συμφερουπόλεως του χειρουργού 
Η Μονή φιλοξενεί το λείψανό του, καθώς και μια σημαντική έκθεση αφιερωμένη στη  ζωή του, με πολλά κειμήλια και φωτογραφίες. 


Η Ιερά Μονή Σαγματά 
  (Τηλ. 22620-24183)

30 χλμ ανατολικά της Θήβας βρίσκεται η Ιερά Μονή Σαγματά, αφιερωμένη στον Όσιο Κλήμη. Είναι κτισμένη σ' ένα πανέμορφο περιβάλλον και από εκεί μπορεί να δει κανείς τόσο την πεδιάδα της Θήβας όσο και τον Ευβοϊκό κόλπο. Η Μονή είναι Βυζαντινής αρχιτεκτονικής και έχει πολλές αγιογραφίες. 
Στο Υπάτιον όρος, όπου υπήρχε ναός και άγαλμα του Ύπατου Δία, υπάρχει το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως (Σαγματά).
Η Μονή Σαγματά Υπάτου Θηβών ιδρύθηκε από τον μοναχό Οσιο Κλήμη τον Αθηναίο πάνω στα ερείπια ναού του Υπάτου Διός. Βρίσκεται πάνω στο βουνό που ονομάστηκε και αυτό Ύπατο. Από τον 7ο αιώνα υπήρχε ναός στον τόπο της μονής, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα.

ο δρόμος για το ασκητήριο
του Οσίου Κλήμεντος 
Ναός του Οσίου Κλήμεντος χτισμένος  ακριβώς  πάνω
 από το  ασκητήριο  του
Ονομάζεται Σαγματά ίσως από το σχήμα του όρους, που μοιάζει με σαμάρι, ή από την κατασκευή σαγμάτων (σαμαριών) από μοναχό της μονής. Στη μονή υπάρχει τμήμα Τιμίου Ξύλου, δώρο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α’ του Κομνηνού, καθώς επίσης και η τίμια κάρα του Οσίου Κλήμεντος.
Η διαδρομή είναι εύκολη αρκεί να βγείτε από την Εθνική Οδό στο σωστό ύψος, στρίβοντας δεξιά για Θήβα. Μετά (στα 300 μέτρα από την έξοδο της Εθνικής Οδού) αναζητήστε τις πινακίδες.
Ακολουθώντας τις πινακίδες για Υπάτιον ή την Ιερά Μονή Σαγματά, θα φτάσετε στο χωριό Υπάτιον (2-3 χλμ απο την έξοδο Εθνικής Οδού). Από εκεί ακολουθώντας τον ανηφορικό χωματόδρομο για ακόμα 3 περίπου χιλιόμετρα θα φτάσετε στην Μονή.
η θέα προς την πεδιάδα της Θήβας και τον
Ευβοϊκό κόλπο από το την μονή 
Ο περιβάλλον χώρος αποτελεί μια όαση βλάστησης που εντυπωσιάζει καθώς είναι ιδανικό το μέρος για εκδρομές .  Στην Μονή υπάρχουν ιερά λείψανα πολλών αγίων και μεγάλη συλλογή προσωπικών αντικειμένων .

Αξίζει οπωσδήποτε μια επίσκεψη.

 Το τέμπλο και η λειψανοθήκη με λείψανο του Αγίου Λουκά
στο ομώνυμο παρεκκλήσιο   
Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως - Κριμαίας

    Ο Άγιος Αρχιεπίσκοπος Λουκάς ( Βαλεντίν Βόινο - Γιασενέτσκι  Валентин Феликсович Войно-Ясенецкий) , έζησε στην χειρότερη περίοδο της νεώτερης Ευρωπαϊκής ιστορίας, μέσα σε ένα καθεστώς εχθρικό προς κάθε θρησκεία αλλά και ελευθερία. Έζησε και πάλεψε σαν Ιατρός και απλός πολίτης σε 2 παγκόσμιους πολέμους και δεκάδες κινήματα η επαναστάσεις.
Γεννήθηκε το 1877 στο Κέρτς τῆς Κριμαίας. Παντρεύτηκε τη νοσοκόμα Άννα Βασιλίγιεβνα με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Σε ηλικία 38 ετών έχασε τη σύζυγό του απὸ φυματίωση. Δεν ξαναπαντρεύτηκε, και επισκεπτόταν τον τάφο της συχνά, όταν το επέτρεπαν οι συνθήκες τής ταραχώδους ζωής του. Το 1920 εξελέγη  καθηγητὴς της ανατομίας και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης. Σε όλη  του τη ζωή ήταν απὸ λίγο έως εξαιρετικά φτωχός, καθὼς είτε ο μισθός του ήταν μικρός, είτε βρισκόταν στη φυλακή, είτε όταν του πρόσφεραν χρήματα για κάποια  θεραπεία υποδείκνυε άλλα πρόσωπα και ζητούσε τα χρήματα να δοθούν απ ᾿ ευθείας σε αυτά. 

29 Ιουλίου : Η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της Αγίας Θεοδότης της μάρτυρος και των τριών παιδιών της

Ἡ Ἁγία Θεοδότη ἦταν ἀπὸ τὴ Νίκαια καὶ διακρινόταν γιὰ τὴ θερμότητα τῆς εὐσέβειάς της.
Ἔμεινε χήρα καὶ ἀφοσιώθηκε στὴν ἀνατροφὴ τῶν τριῶν παιδιῶν της, χωρὶς νὰ δώσει καμιὰ προσοχὴ στὶς προτάσεις δεύτερου γάμου. Μὲ τὴ φιλόστοργη φροντίδα της, μεγάλωσαν οἱ γιοί της καὶ ἀναδείχτηκαν παιδιὰ πιστὰ καὶ μὲ μεγάλη φρόνηση. Τὰ χρόνια ὅμως ἐκεῖνα, ἦταν δύσκολα καὶ ἐπικίνδυνα. Ἡ εἰκονομαχία ἦταν στὸ ἀποκορύφωμά της. Ἡ Ἁγία Θεοδότη μὲ τοὺς γιούς της, ἦταν στὴν πρώτη τάξη τῶν ὑπερμάχων ἀθλητῶν τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐκείνη μεταξὺ τοῦ γυναικείου κόσμου, αὐτοὶ μεταξὺ τῶν συνομηλίκων τους, συμβούλευαν καὶ διήγειραν κατὰ τῶν ἄσεβων προσταγμάτων τῶν εἰκονομάχων βασιλέων. Τὸ καθῆκον αὐτό, ἔφερε μητέρα καὶ γιοὺς στὸ μαρτύριο, ποὺ τὸ ὑπέστησαν μὲ ἀξιοθαύμαστη καρτερία.
Ἔτσι ὅλοι μαζί, πῆραν τὰ ἀθάνατα στεφάνια, ποὺ παρέχει στοὺς καλοὺς ἀθλητὲς ὁ ἀγωνοθέτης Θεός. Ναὸ στὴν Ἁγία Θεοδότη ἔκτισε ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουστινιανός.


Ἀπολυτίκιο. Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτήρ.
Ὡς δῶρον ἐκλεκτόν, Θεοδότη θεόφρον, προσήγαγες Θεῷ, τοὺς ἐνθέους βλαστούς σου· σὺν τούτοις γὰρ ἠγώνισαι, ἱερῶς ἐναθλήσασα, μεθ’ ὧν πρέσβευε, ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Κυρίῳ, δοῦναι ἄφεσιν, ἁμαρτιῶν ἡμῖν πᾶσι, καὶ βίου διόρθωσιν.


Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς μητέρα βλέποντες εὐφραινομένην, ἐπὶ τέκνοις σήμερον τὴν Θεοδότην τὴν σεμνήν, ταύτης τὴν ἄθλησιν μέλψωμεν, τὸν στεφοδότην Χριστὸν μεγαλύνοντες.


Μεγαλυνάριον.
Δόσιν Θεοδότη πανευπρεπῆ, οὓς ἐτιθηνήσω, εὐσεβείας τῇ ἀπαρχῇ, τῷ Θεῷ προσφέρεις, ἀθλητικοῖς ἀγῶσι, μεθ’ ὧν καὶ δοξασθεῖσα, ἡμῶν μνημόνευε.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Προσευχή πριν από την Ιερά Εξομολόγηση

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης


Επιτραχήλιο με τους Ιεράρχες,
 Γρηγόριο-Βασίλειο, Ιωάννη-
Χρυσόστομο, 15ος αι., Πάτμος
Προαιώνιε Πατήρ των οικτιρμών, και Θεέ πάσης παρακλήσεως. Εγώ, ο ταλαίπωρος, θέλοντας να εξετάσω την Συνείδησίν μου επάνω εις ταις ανομίαις μου, φοβούμαι κατά πολλά και τρέμω• επειδή και σου είναι τόσον φανερή η κατάστασις της ζωής μου, οπού κανένα έργον, και κανένας συλλογισμός μου δεν ημπορεί να είναι κρυπτός εις τους οφθαλμούς σου. Όθεν σου ζητώ με όλην την ταπείνωσιν διά τους οικτιρμούς του Μονογενούς σου Υιού, να μου δώσης την χάριν να γνωρίσω καλά, να μισήσω, και να διορθώσω όλα μου τα αμαρτήματα. Δος μοι, ω Πατήρ των φώτων, το Πανάγιόν σου Πνεύμα, διά να μου φέρη εις την ενθύμησιν ταις αμαρτίαις, οπού αλησμόνητα, και διά να παρακινήση την καρδίαν μου εις συντριβήν, και μετάνοιαν επάνω εις αυταίς, διά να ταις μισήσω, και να απέχω από κάθε αμαρτίαν εις το ερχόμενον. Και Συ, Παρθένε Θεοτόκε, Μήτερ ελέους, και καταφυγή των αμαρτωλών, συντρόφευσόν με, σε παρακαλώ, με την βοήθειάν σου εις τούτο το Κριτήριον της ευσπλαχνίαςκαι δικαιοσύνης του Θεού, διά να γνωρίσω, να μισήσω εκ καρδίας, και να εξομολογηθώ όλας μου τας αμαρτίας. Το όμοιον και συ, ω Άγιε Άγγελε, φύλαξ της ψυχής μου, σε παρακαλώ να μου βοηθήσης εις τούτο το έργον, οπού είναι τόσον αναγκαίον δια την αιώνιον σωτηρίαν μου. Αμήν

Ο γάμος ως Μυστήριο Αγάπης

Είναι κοινή διαπίστωση ότι σήμερα ο γάμος περνά κρίση. Αυτό μαρτυρεί το πλήθος των διαζυγίων. Αυτό μαρτυρούν τα τόσα ζεύγη που χωρίς να φθάσουν στο διαζύγιο, ζουν κατά συνθήκη και κατ΄ ανοχή συζυγική ζωή και δε βρίσκουν καμιά ευτυχία και καμιά χαρά στο δεσμό τους.


Ένα σοβαρό αίτιο της κρίσης αυτής είναι ότι οι ερχόμενοι εις γάμου κοινωνία Χριστιανοί δεν ζουν τον γάμο ως Μυστήριο.

Πολλοί Χριστιανοί επηρεασμένοι από το κοσμικό και το άθεο κλίμα της εποχής μας, που είναι σήμερα διάχυτο (εφημερίδες, τραγούδια, περιοδικά, θεάματα, διαφημίσεις) αντιλαμβάνονται τον γάμο ως φυσικό, βιολογικό ή κοινωνικοοικονομικό μόνο γεγονός. Ο πανσεξουαλισμός έχει επηρεάσει βαθύτατα τη σκέψη του σύγχρονου ανθρώπου, με αποτέλεσμα να τοποθετεί την ευτυχία του αποκλειστικά και μόνο στο σεξ. Έτσι ο γάμος θεωρείται ως μια νόμιμη και εγκεκριμένη από την κοινωνία ερωτική σχέση χωρίς καμία συνείδηση ευθύνης και αποστολής. Όταν παρέλθει η ερωτική ευχαρίστηση τότε και ο γάμος δεν έχει νόημα. Οι σύζυγοι χωρίζουν, για να βρουν νέο σύντροφο και νέα περιπέτεια.
Όταν όμως ο γάμος μένει φυσικό και κοινωνικό γεγονός, χωρίς να γίνει «Μυστήριο», χωρίς δηλαδή να περάσει μέσα στην Εκκλησία, τη Βασιλεία αυτή του Θεού, και να μεταμορφωθεί, δεν είναι δυνατόν να σωθεί και να σώσει.

Αίνοι της Εορτής της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

ΨΑΛΛΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΗΣ


Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου



Η Αγία Ειρήνη ήταν ηγουμένη της Μονής Χρυσοβαλάντου. Η Αγία Ειρήνη γεννήθηκε σε μια κωμόπολη της Καππαδοκίας περίπου το 830 μ.Χ.
Οι γονείς της ήταν πλούσιοι και ευγενείς. Η Αγία  Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου ήταν μία από τις υποψήφιες νύφες του αυτοκράτορα Μιχαήλ, υιού του Θεόφιλου. Συγκεκριμένα, το 850 μ.Χ, όταν ο Μιχαήλ ήταν 22 ετών, η Θεοδώρα έστειλε διάταγμα σε όλες τις επαρχίες να στείλουν τις καλύτερες κοπέλες για να διαλέξει ανάμεσα σε αυτές την μέλλουσα γυναίκα του γιού της και έτσι οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη πέρασαν από τον Όλυμπο της Προύσης και συνάντησαν τον ασκητή Ιωαννίκιο. Ο Ιωαννίκιος τις ευλόγησε και προφήτεψε ότι η Αγία Ειρήνη θα οδηγήσει στον Κύριο πολλές μοναχές. 
Όταν έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Βάρδας ο αδελφός της Θεοδώρας, διάλεξε την αδελφή της Αγίας Ειρήνης για γυναίκα του.

28 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη των Αγίων Προχόρου, Νικάνωρος, Τίμωνος και Παρμένα των Αποστόλων και Διακόνων


«Ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ἠμὶν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος» (Ευαγγέλιο Ματθαίου, κ' 26). Όποιος, δηλαδή, θέλει να γίνει μέγας μεταξύ σας, είπε ο Κύριος, ας είναι υπηρέτης σας και ας μαθαίνει να γίνεται εξυπηρετικός στους άλλους. Σ' αυτή την κατηγορία ανθρώπων άνηκαν και οι απόστολοι - από τους 70 μαθητές του Κυρίου - Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων και Παρμένος. Αυτοί ήταν μεταξύ των επτά εκλεγμένων διακόνων της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας των Ιεροσολύμων (Πράξ. στ' 5). Το έργο τους ήταν να υπηρετούν και να επιστατούν στη διατροφή των απόρων μελών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα των ορφανών και των χηρών. Αλλά υπηρετούσαν και στη διάδοση του θείου λόγου.

Έτσι αργότερα, ο μεν Πρόχορος ακολούθησε τον ευαγγελιστή Ιωάννη στη Μικρά Ασία, όπου έγινε επίσκοπος Νικομήδειας και αναδείχθηκε τέλειος διάκονος του επισκοπικού καθήκοντος. Ο δε Τίμων υπέστη μαρτυρικό θάνατο στη Βόστρα της Αραβίας, όπου είχε σταλεί να υπηρετήσει το Ευαγγέλιο. Οι άλλοι δύο, ο Νικάνωρ και ο Παρμένος, πέθαναν στην Ιερουσαλήμ, εκτελώντας το διακονικό τους έργο. Κηδεύθηκαν από τους ίδιους τους Αποστόλους, κάτω από το πένθος όλης της Εκκλησίας, την οποία υπηρέτησαν με τόσο ζήλο και επιτυχία. Έτσι, ο καθένας χωριστά, αναδείχθηκε «πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ» (Επιστολή προς Έφεσίους, στ' 21). Δηλαδή πιστός διάκονος στο έργο του Κυρίου.

πολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολοι Ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ , ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖοι συνέκδημοι, τῶν Ἀποστόλων Χριστοῦ, θεόθεν ἐκρίθητε διακονεὶν εὐσεβῶς, τῷ θείῳ πληρώματι, Πρόχορε θεηγόρε, σὺν Νικάνορι ἅμα, Τίμων ὁ θεοκήρυξ. Παρμένος τὲ ὁ θεῖος, πρεσβεύοντες τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Διάκονοι σεπτοί, καὶ αὐτόπται τοῦ Λόγου, καὶ σκεύη ἐκλογῆς, ἀνεδείχθητε πίστει, Νικάνορ καὶ Πρόχορε, Παρμενᾶ, Τίμων ἔνδοξε· ὅθεν σήμερον, τὴν ἱερὰν ἡμῶν μνήμην, ἑορτάζομεν, ἐν εὐφροσύνῃ καρδίας, ὑμᾶς μακαρίζοντες.

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Η αποθάρρυνση ένας ύπουλος εχθρός (γέροντος Ιωσήφ)

Ο Κύριος μας γνωστοποιεί ποιος έμπρακτα τον αγαπά: «Ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς εκείνος εστιν ο αγαπών με. Ο μη αγαπών με ου τηρεί τους λόγους μου» (Ιω. ιδ΄ 21, 24). Η τήρηση, λοιπόν, των εντολών επισφραγίζει την έμπρακτη αγάπη μας προς το Χριστό. Είναι η επίμονη άρνηση των εμπαθών πράξεων και σκέψεών μας. Είναι η άρνηση του παραλόγου, της παρά φύση ζωής, του παλαιού ανθρώπου, που είναι η πλήρης παραχάραξη της προσωπικότητας που περιείχε το πρωτόκτιστο κάλλος του «κατ΄ εικόνα και ομοίωσιν».
Εάν ο σκοπός της δικής μας δημιουργίας είναι η εκπλήρωση του «ενοικήση εν ημίν ο Θεός και εμπεριπατήσει και έσται ημίν εις Πατέρα ημείς δε υιοί και θυγατέρες», ποια πρέπει να είναι η δική μας αναστροφή και όλες μας οι ενέργειες;
Επειδή δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στον πρωταρχικό μας στόχο, τουλάχιστο ας κρατήσουμε τη μετάνοια, που η θεία παναγαθότητα μας χάρισε για να επαναφέρουμε σχετική ισορροπία.
Άρα η τήρηση των εντολών ως νομοθεσία δεν είναι κυριαρχική απαίτηση δεσπότη προς υποτελείς, αλλά επείγουσα αναγκαιότητα αρρώστων και μελλοθανάτων που έχουν ανάγκη ανάρρωσης και θεραπείας. Εάν κατά τη Γραφή «ψυχή η αμαρτάνουσα αυτή αποθανείται» (Ιεζ. ιη’ 4) και « εν σώματι καταχρέω αμαρτίας Θεός ουκ εισελεύσεται» (πρβλ. Σοφ. Σολ. α’ 4) επιβάλλεται απαραίτητα η εφαρμογή των εντολών ως του απόλυτου μέσου για τη σωτηρία.

27 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη του Μεγαλομάρτυρα και Ιαματικού Άγιου Παντελεήμονος

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια . Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο  που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.
Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε.

Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος γ’.
Ἀθλοφόρε Ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. α’.
Μιμητὴς ὑπάρχων τοῦ ἐλεήμονος, καὶ ἰαμάτων τὴν χάριν παρ᾽αὐτοῦ κομισάμενος, ἀθλοφόρε καὶ Μάρτυς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ταῖς εὐχαῖς σου τὰς ψυχικὰς ἡμῶν νόσους θεράπευσον, ἀπελαύνων τοῦ ἀεί, πολεμίου τὰ σκάνδαλα, ἐκ τῶν βοώντων ἀπαύστως· Σῶσον ἡμᾶς Κύριε.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ'. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Μαρτυρήσας γενναίως ὑπὲρ Χριστοῦ, καὶ τὴν πίστιν κηρύξας τῷ σῷ πατρί, ἀνείλκυσας πανεύφημε, τοῦ βυθοῦ τῆς ἀγνοίας, καὶ τυράννων μὴ πτήξας, τὸ ἄθεον φρόνημα, τῶν δαιμόνων κατῄσχυνας, τὸ ἀνίσχυρον θράσος· ὅθεν καὶ τὴν χάριν, ἐκ Θεοῦ ἐκομίσω, ἰᾶσθαι νοσήματα, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, Παντελεῆμον πανεύφημε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Τοῦ Ἀναργύρου τὴν μνήμην, τοῦ γενναίου τὴν ἄθλησιν, τοῦ πιστοῦ τὰς ἰατρείας, εὐσεβῶς ὑμνήσωμεν φιλόχριστοι, ἵνα λάβωμεν ἔλεος, μάλιστα οἱ βορβορώσαντες, ὡς κἀγώ, τοὺς ἑαυτῶν ναούς· ψυχῶν γὰρ καὶ σωμάτων ὁμοῦ τὴν θεραπείαν περέχει. Σπουδάσωμεν οὖν, ἀδελφοί, ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἔχειν τοῦτον ἀσφαλῶς, τόν ῥυόμενον ἐκ πλάνης τοὺς βοῶντας ἀπαύστως· Σῶσον ἡμᾶς Κύριε.

Μεγαλυνάριον
Ῥεῖθρα ἰαμάτων ὡς ἐκ πηγῆς, χάριτι θαυμάτων, βρύει χρῄζουσι δωρεάν, ὁ Παντελεήμων, ὁ πάνσοφος ἀκέστωρ· οἱ ῥώσεως διψῶντες δεῦτε ἀρύσασθε σε. 

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Στο σκαμνί για την Αγία Σοφία

Η Παγκόσμια Ενορία της Αγίας Σοφίας κατέθεσε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (10 Μαρτίου) προσφυγή κατά της Τουρκίας, με την κατηγορία της «παραβίασης του ανθρώπινου δικαιώματος της ελεύθερης άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων». «Στο σκαμνί της Ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης θα καθίσουν η Τουρκία και η πολιτική ηγεσία της. 
Στο σκαμνί της Ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, θα δοθεί η ευκαιρία στον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα: γιατί η Θεία Λειτουργία στην Αγ. Σοφία, στη Μητέρα Εκκλησία της Ορθοδοξίας, "αποτελεί προκλητική ενέργεια που υπονόμευε το δημόσιο νόμο και τη δημόσια τάξη στην Τουρκία"», υπογραμμίζει, σε έντονους τόνους, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας, Κρις Σπύρου. Οι «Αγιοσοφίτες» δεν διεκδικούν, όπως ξεκαθαρίζει ο νομικός σύμβουλος της Ενορίας της Αγ. Σοφίας, Αχιλλέας Δημητριάδης, αποζημιώσεις, αλλά «την ελευθερία της θρησκευτικής έκφρασης, θρησκευτική ελευθερία, τη δυνατότητα ειρηνικής συνάθροισης χωρίς να αποτελεί ο ναός αντικείμενο δυσμενούς διάκρισης».     
Ο Κρις Σπύρου έχει αποφύγει, όπως έχει δηλώσει, να ζητήσει τη συμπαράσταση άλλης χώρας, είτε της Ελλάδας είτε της Αμερικής, προσπαθώντας «επί ματαίω» να συνεννοηθεί με την Τουρκία. Δεν απευθύνθηκε ούτε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, καθώς τον θεωρεί «όμηρο» και δεν επιθυμεί να δυσκολέψει περαιτέρω τη θέση του.
Το αίτημα των «Αγιοσοφιτών» για την Αγ. Σοφία είχε πρόσφατο παράδειγμα, όπως διευκρινίζουν οι «Αγιοσοφίτες», να μιμηθεί: τον καθεδρικό ναό της Μόσχας που επαναλειτούργησε, έπειτα από 70 χρόνια, μετά την πτώση του σοβιετικού καθεστώτος.
Μπορεί να ξαναγίνει η Αγία Σοφία τόπος λατρείας για τους ορθόδοξους χριστιανούς; Είναι το δύσκολο ερώτημα στο οποίο καλείται να αποφασίσει προσεχώς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 

από : exagorefsis.blogspot.com

Το βασίλεμα του Ήλιου

Φώτη Κόντογλου                                     
 ... Η  αγάπη για το χρήμα έχει γίνει μια τυραννία φρικτή !


Γιατί άραγε μου φέρνουνε βαθεία συγκίνηση , και φυλάγω κρυφά μέσα στην καρδιά μου κάποια πράγματα, που δεν τα παρατηρεί κανένας; Κι αν βρεθεί κανείς να τα προσέξει και να νοιώσει κάτι απ' αυτά , ωστόσο δεν το φανερώνει, για να μην τον λογαριάζουν για άνθρωπο που χάνει τον καιρό με κάποια πράγματα που δεν είναι σοβαρά, προπάντων στην εποχή μας, που θέλει να είναι οι άνθρωποι δραστήριοι σε χεροπιαστά πράγματα , προ πάντων σε ό, τι βγάζει χρήματα: "λεφτά, πολλά λεφτά!" ακούω συχνά να λένε δίπλα μου , κι ανατριχιάζω, αν τύχει να κα΄θησω σε καμία καρέκλα, κι ας βρίσκουμαι και μίλια μακρυά απο την Αθήνα. Εδώ πιά , μέσα στη νέα ελληνική Βαβυλών, όπου να σταθεί κανένας δεν ακούγει τίποτ' άλλο απο κουβέντες για λεφτά. 

Κι αν τύχει να ακούσει κανείς και καμιά άλλη ομιλία, πάλι, σαν συλλογισθεί λίγο, θα δεί πως κ' εκείνη η κουβέντα στα λεφτά καταλήγει και στα λεφτά αποβλέπει.

Τόσο πολύ έχουνε ζαλισθεί οι άνθρωποι απο το χρήμα, που τους βλέπω σαν να είναι άρρωστοι τόσο πολύ, που αυτά τα λεφτά, που τα λατρεύουνε όπως προσκυνούσανε οι Οβραίοι το Μαλαματένιο το Μοσχάρι , σαν τα αποχτήσουνε, από την πολλή χαρά τους δεν είναι σε θέση να τα χαρούνε, οι δυστυχισμένοι , σαν εκείνον τον φλογερό εραστή , που από το πολύ το αίσθημα, σαν βρεθεί τέλος πάντων κοντά στην αγαπημένη του, τα χάνει , χλωμιάζει , και δεν τολμά να της μιλήσει!
Με πάθος μιλούνε όλοι για το χρήμα, κι αυτοί που δεν το έχουνε και το ποθούνε μέρα νύχτα, κ' εκείνοι που το έχουνε. 

Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, «θα επιζήσουν όσοι θα ξαναγίνουν συνειδητοί χριστιανοί »


Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ 2012 -2015
Η ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΑΡΧΗ ΜΑΣ ΗΛΘΕ!
ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ»

Ως παιδί, αγαπητοί μου, έζησα την οδύνη και τα δεινά, που είχεν επισωρρεύσει στη Χώρα μας η Γερμανο-Ιταλική Κατοχή της περιόδου 1941-1945. Τότε λοιπόν υπήρχε μία σκιώδης Κυβέρνηση δοσιλόγων ή, άν προτιμάτε, μια Κυβέρνηση προσκυνημένων στον Κατακτητή και επομένως προδοτῶν, η οποία εκτελούσε τυφλά όλες τις εντολές του Κατακτητή. Η κυκλοφορία στους δρόμους το βράδυ, έπειτα από μια συγκεκριμένη ώρα, ήταν απαγορευμένη! Η μετακίνηση από ένα χωριό σε άλλο ήταν επιτρεπτή μόνον υπό προϋποθέσεις! Χρειαζόταν ειδική άδεια! Η διάθεση των -λιγοστών άλλωστε- αγαθών, όπως των τροφίμων, ήταν με το «δελτίο». Συνηθισμένη ήταν επίσης η ανταλλαγή αγαθών «είδος με είδος». Ἐπρεπε να δώσεις πχ. τόσες οκάδες στάρι για να αγοράσεις ένα ζευγάρι παπούτσια! Ώφειλες να ανταλλάξεις ένα χρυσαφικό σου για δυο οκάδες λάδι, άν το εύρισκες και αυτό! Η λεγόμενη «μαύρη αγορά» ήταν σε μεγάλη ἀνθηση! Η φτώχεια καθολική! Η πείνα γενική και καταλυτική! Άνθρωποι πάσης ηλικίας έπεφταν ξαφνικά νεκροί καταμεσής του δρόμου, θύματα της μεγάλης πείνας!

Από την άλλη πλευρά οι Γερμανοί ξαφνικά και απροειδοποίητα ερχόντουσαν στο χωριό, (όπως π.χ. στο Ριόλο Αχαΐας, όπου τότε είχαν καταφύγει οι μακαριστοί γονείς μου), έκαναν «μπλόκο», συνελάμβαναν όποιον ή όποιους ήθελαν και τον/τους έπαιρναν μαζί τους χωρίς να δώσουν κάποια εξήγηση, αν δεν τον/τους τυφέκιζαν επί τόπου! Με φρίκη ενθυμούμαι τις κραυγές μιάς γυναικός, συζύγου του γιατρού του χωριού, φαρμακοποιού το επάγγελμα, στο Ριόλο, την οποία οι Γερμανοί κατακρεούργησαν μέσα στο σπίτι της!

Ανεφέρθηκα στα παραπάνω, που αποτελούν εμπειρίες ζωής, για να καταλάβουν μερικοί τι σημαίνει «Κ-α-τ-ο-χ-ή» και για να κατανοήσουν τι δεινά μας περιμένουν απ’εδώ και πέρα, καθώς η Χώρα μας τελεί πλέον υπό ΚΑΤΟΧΗΝ! Δεν υπαινίσσομαι βέβαια, ότι θα επαναληφθούν τά ίδια μέτρα και φαινόμενα! Θέλω όμως να τονίσω, ότι έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες! Η ζωή μας θα γίνει σκληρή, αβίωτη! Αυτή είναι η Κατάσταση της Κατοχής.  Και σας επαναλαμβάνω, ότι η Χώρα μας τώρα πιά τελεί υπό κατοχήν με τις ευλογίες όλων των Πολιτικών μας της τελευταίας τριακονταετίας  ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος. Όλοι ανεξαιρέτως-δυστυχώς ακόμη και αυτός ο Ανώτατος Άρχων, ο κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας- είτε ενεργώς είτε παθητικώς, παρέδωσαν την Χώρα μας σε ξένα χέρια, στο ΔΝΤ, στην Τρόϊκα κλπ., το δε Σ.τ.Ε. συνυπέγραψε την σχετική ληξιαρχική πράξη! Με μία και μόνη διαφορά, ότι κατά την περίοδο του 1941-1945 η υπουδούλωση της Ελλάδος ήταν εδαφική και ολοκληρωτική, έπειτα από ένα άδικο καί άνισο πόλεμο, ενώ τώρα η υποδούλωσή μας είναι κυρίως οικονομική! Είναι οικονομική, η οποία όμως συνοδεύεται και συμπληρώνεται με την υποθήκευση όχι μόνον της εδαφικής μας κυριαρχίας, αλλά και του εθνικού μας πλούτου, ο οποίος υπάρχει στο υπέδαφος της φιλτάτης Πατρίδος μας.

Τις τελευταίες αυτές ημέρες ζούμε μια ευφορία, που έφερε στη Χώρα μας η πρόσφατη αναδιάρθρωση του χρέους μας. Εθεώρησα λοιπόν τώρα την κατάλληλη στιγμή για να σας παρουσιάσω τά δεινά, που φέρνει στη Χώρα μας το λεγόμενο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο 2012-22015», ένα κείμενο, το οποίο συνεφωνήθη, δυστυχώς, λίγο πιό πρίν από τόν νέο Υπουργό των Οικονομικών καί Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως κ. Βενιζέλο.

Από το επίσημο κείμενο, που αποτελείται από 80 περίπου σελίδες, σᾶς προσφέρω ελάχιστα μόνον αποσπάσματα με σχόλια, τα οποία κάποιος φιλότιμος ερευνητής έκαμε και τα οποία παρατίθενται σε κίτρινο πλαίσιο. Σας παρακαλώ να τα μελετήσετε προσεκτικά και να στοχασθήτε τι σημαίνουν όλα αυτά για σας, για εμάς, για τα παιδιά μας, για την Πατρίδα μας.

Δεν είμαι οικονομολόγος! Σας γράφω σαν Έλληνας και υπό την ιδιότητα του πνευματικού Ηγέτου, του έσχάτου και ελαχίστου κατά την αξία. Τώρα πιά δεν θα μπορείτε να δικαιολογηθήτε με την συνήθη δικαιολογία «Δεν ήξευρα!», Άντε λοιπόν και καλό κουράγιο.....

Από την λαίλαπα, που έρχεται ολοταχώς, θα επιζήσουν, μόνον όσοι θα θέσουν τόν εαυτό τους κάτω από την προστατευτική ομπρέλα του Θεού! Όσοι θα αποφασίσουν να αλλάξουν τρόπο ζωής και συμπεριφοράς. Όσοι θα ξαναγυρίσουν εν μετανοία στην αγκαλιά του Θεού, όσοι θα αρχίσουν και πάλι να εξομολογούνται και να μεταλαμβάνουν τακτικά των Αχράντων Μυστηρίων, δηλ. του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου μας! Όσοι δηλ. θα ξαναγίνουν συνειδητοί χριστιανοί, ζωντανά κύτταρα της Ενορίας και ενεργά μέλη της Εκκλησίας! Τώρα λοιπόν είναι και πάλιν η ώρα της Εκκλησίας!

Καλάβρυτα, 25 Ιουλίου 2011

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

Δελτία Τύπου Ι .Μητροπόλεων Πατρών και Μεσσηνίας:"Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» αποτελεί Προτεσταντική Αίρεση"

Δελτίο Τύπου Ἱερὰς Μητροπόλεως Πατρῶν
Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Πατρῶν ἐνημερώνει τὸ Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἀποστολικῆς μας Ἐκκλησίας ὅτι, κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτές, ὁμάδες αἱρετικῶν ἀπὸ τὴν λεγομένη "Ἑλληνικὴ Ἱεραποστολικὴ Ἕνωση", περιέρχονται τὴν πόλη τῶν Πατρῶν ἀλλὰ καὶ τὰ χωριά μας, μοιράζοντας αἱρετικὰ φυλλάδια μέσα σὲ τσάντες τὶς ὁποῖες κρεμοῦν ἔξω ἀπὸ τὶς πόρτες τῶν πιστῶν.
Γνωστοποιοῦμε λοιπὸν πρὸς ὅλους, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ "Ἑλληνικὴ Ἱεραποστολικὴ Ἕνωση" ἀποτελεῖ Προτεσταντικὴ Αἵρεση πού σκοπὸ ἔχει, νὰ ὁδηγήσει στὴν πλάνη τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ὅπως πράττουν ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄργανα τοῦ διαβόλου.
Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, κανεὶς νὰ μὴν δέχεται τὸ ὑλικὸ ποῦ διανέμουν καὶ ὅσοι τὸ βροῦν στὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν τους νὰ τὸ καταστρέψουν.
Γιὰ ὅποια πληροφορία χρειασθοῦν, οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοί μας, νὰ ἐπικοινωνήσουν ἄμεσα μὲ τόν Ἱερέα τῆς Ἐνορίας τους ἢ μὲ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν στὸ τηλ. 2610 - 320.602, εἴτε μέ τήν Ἀντιαιρετική Ἐπιτροπή τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως στό τηλ. 6977-582800.

Δελτίο Τύπου Ἱερὰς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Η Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση αποτελεί Προτεσταντική Αίρεση

Η Ιερά Μητρόπολις Μεσσηνίας ενημερώνει το πλήρω­μα των Ορθοδόξων πιστών της τοπικής Εκκλησίας ότι, κατά τις ημέρες αυτές, ομάδες από την "Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση", περιέρ­χονται τη πόλη της Καλαμάτας και τα χωριά, μοιράζοντας Καινές Διαθήκες.
Γνωστοποιούμε λοιπόν προς όλους, ότι η εν λόγω "Ελ­­λη­νι­κή Ιεραποστολική Ένωση" αποτελεί Προτεσταντική Αίρεση που σκοπό της έχει, να οδηγήσει στην πλάνη τους Ορθοδόξους Χριστια­νούς. Γι' αυτόν τον λόγο, κανείς να μην δέχεται το υλικό πού διανέμουν. Εκ του Γραφείου Τύπου

από : aktines.blogspot.com

26 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της Αγίας Παρασκευής της Οσιομάρτυρος


Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 - 160 μ.Χ.). Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.
Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα - καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη - για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ' άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.
Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.

Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τὸν ναόν σου πάνσεμνε, ὡς ἱατρεῖον ψυχικὸν εὑράμενοι, ἐν τούτῳ πάντες οἱ πιστοί, μεγαλοφώνως τιμῶμέν σε, Ὁσιομάρτυς Παρασκευὴ ἀοίδιμε.



Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Αγία Ολυμπιάδα : η πιο γνωστή διακόνισσα λόγω της μεγάλης αγιότητος και της απαράμιλλης δραστηριότητος που ανέπτυξε στην Εκκλησία.

Ο θεσμός των διακονισσών αναπτύχθηκε ιδιαίτερα τον δ’ αιώνα. Γυναίκες επιφανών αρχόντων θεωρούσαν τιμή τους να καταταγούν στην τάξη των διακονισσών. Το έργο τους συνίστατο στην φιλανθρωπία και γενικώτερα στην κοινωνική ευποιία. Ήταν επισκέπτριες των ασθενών, των θλιβομένων, των ενδεών γυναικών και των φυλακισμένων ομοφύλων τους. Αναλάμβαναν επίσης ιεραποστολική εργασία, κατήχηση και χριστιανική διδασκαλία στις γυναίκες. Επιμελούνταν των ορφανών και της μόρφωσής τους. Επικοινωνούσαν με τον οικείο επίσκοπο της Εκκλησίας για να του αναφέρουν τα αποτελέσματα του έργου της αποστολής τους.
Μεταξύ των πολλών διακριθεισών εξαιρέτων διακονισσών κατά τον δ’ αιώνα είναι και η Αγία Ολυμπιάδα .Οι ιστορικοί την αναφέρουν ως την πιο γνωστή διακόνισσα λόγω της μεγάλης αγιότητος και της απαράμιλλης δραστηριότητος που ανέπτυξε στην Εκκλησία. Η οσία Ολυμπιάδα υπήρξε από εκείνες που <<αγωνίστηκαν τον ωραίο αγώνα, έτρεξαν το δρόμο ως το τέλος και διαφύλαξαν την πίστιν >>, όπως τονίζει χαρακτηριστικά και ο απόστολος των εθνών Παύλος στην Β’ προς Τιμόθεον επιστολή του: <<τον αγωνα τον καλον ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα>>. Η οσία Ολυμπιάδα υπήρξε μιμήτρια της αγίας ισαποστόλου Θέκλας. Η αγία Θέκλα καταφρόνησε τα χρήματα, μίσησε τις πρόσκαιρες ηδονές του κόσμου, αρνήθηκε το γάμο και ομολόγησε παρθενία και αφοσίωση στον αληθινό Νυμφίο που δεν είναι άλλος από το Χριστό, ακολουθώντας τα διδάγματα του μεγάλου αποστόλου των εθνών Παύλου και τις θεόπνευστες άγιες Γραφές της Εκκλησίας.
Η Ολυμπιάδα γεννήθηκε το έτος 367/368 μ.Χ. και καταγόταν από οικογένεια ευγενών. 

25 Ιουλίου : η Αγία μας Εκκλησία τιμά την κοίμηση της Αγίας Άννας Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου




Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία.
Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ.Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία.
Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιο ἀπελεύσονται» (Ματθαίου, κε' 46). Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια.
Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ζωὴν τὴν κυήσασαν, ἐκυοφόρησας, ἁγνὴν Θεομήτορα, θεόφρον Ἄννα, διὸ πρὸς λῆξιν οὐράνιον, ἔνθα εὐφραινομένων, κατοικία ἐν δόξῃ, χαίρουσα νῦν μετέστης, τοῖς τιμῶσί σε πόθῳ, πταισμάτων αἰτουμένη, ἱλασμὸν ἀειμακάριστε.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Προγόνων Χριστοῦ, τὴν μνήμην ἑορτάζομεν, τὴν τούτων πιστῶς, αἰτούμενοι βοήθειαν, τοῦ ῥυσθῆναι ἅπαντας, ἀπὸ πάσης θλίψεως, τοὺς κραυγάζοντας, ὁ Θεὸς γενοῦ μεθ᾽ ἡμῶν, ὁ τούτους δοξάσας ὡς ηὐδόκησας.