
Παρακολουθούμε όλοι τις συζητήσεις για την πέμπτη δόση του δανείου που θέλουμε να εισπράξουμε από την Τρόϊκα, προκειμένου να μη καταρρεύση η οικονομία της Πατρίδας μας.
Κατ’ αρχάς, παρατηρούμε ευχάριστα ότι όλοι μιλούν για την Πατρίδα και την σωτηρία της, μια έννοια που τον τελευταίο καιρό είχε ατονίσει χάριν της παγκοσμιοποίησης και των αγαθών της.
Χωρίς να παραμελούμε την οικουμενικότητα, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε την αξία της Πατρίδος.
Έπειτα, τα σχετικά με την πέμπτη δόση του δανείου μου υπενθύμισαν τη δόση του «ναρκωτικού» που αναμένει με πολύ μεγάλη επιθυμία ο εξαρτημένος, την οποία δόση πρέπει να λαμβάνει κατά διαστήματα για να μήν εμφανισθούν τα συμπτώματα της στέρησης, αλλά αυτό τον αφήνει μέσα στόν κλοιό της δουλείας.
Ο καθηγητής Αντώνιος Κουτσελίνης δίνοντας τον ορισμό της εξάρτησης γράφει ότι ως εξάρτηση «νοείται μια κατάσταση ψυχική ή και φυσική («σωματική») που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της επίδρασης ενός φαρμάκου σ’ ένα ζωντανό οργανισμό και χαρακτηρίζεται από μια ποικιλία εκδηλώσεων, μέσα στίς οποίες περιλαμβάνονται πάντοτε η διάθεση για την συνέχιση λήψης του φαρμάκου, με σκοπό την επανεκδήλωση των φαρμακολογικών ενεργειών του ή αντίθετα την αποφυγή δυσάρεστων συμπτωμάτων που μπορεί να εκδηλωθούν, όταν δεν ληφθεί».