Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 1 Ιανουαρίου 2012 ~ Η Περιτομή του Ιησού Χριστού : Λουκά Β΄ 20- 21 και 40 - 52

20 Καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς.21 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.
40 Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.41 Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. 42 καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς ῾Ιεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς 43 καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν ᾿Ιησοῦς ὁ παῖς ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνω ᾿Ιωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 44 νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τοῖς γνωστοῖς· 45 καὶ μὴ εὑρόντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ζητοῦντες αὐτόν. 46 καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς· 47 ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. 48 καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε· τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. 49 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; 50 καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. 51 καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. 52 Καὶ ᾿Ιησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Και επέστρεψαν οι βοσκοί και δόξαζαν και υμνούσαν τον Θεό, γι' όλα, όσα άκουσαν και είδαν, όπως τους είχε ειπωθεί.Και όταν συμπληρώθηκαν οκτώ ήμερες για να κάνουν την περιτομή του παιδιού, του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όπως ονομάστηκε από τον άγγελο πριν συλληφθεί στην κοιλιά της Παναγίας.
Το δε παιδί μεγάλωνε και δυνάμωνε κατά το πνεύμα, επειδή γέμιζε από σοφία και η χάρη του Θεού ήταν επάνω του.Και οι γονείς του πήγαιναν κάθε χρόνο στην Ιερουσαλήμ για την εορτή του Πάσχα. Όταν ήταν δώδεκα ετών ανέβηκαν στα Ιεροσόλυμα κατά το έθιμο της εορτής, και όταν τελείωσαν τις ήμερες ενώ επέστρεφαν, παρέμεινε το παιδί Ιησούς στην Ιερουσαλήμ χωρίς να το καταλάβουν ό Ιωσήφ και ή μητέρα του. Επειδή δε νόμισαν πώς ήταν με συντροφιά περπάτησαν τρεις ήμερες δρόμο και τον αναζητούσαν ανάμεσα στους συγγενείς και τους γνωστούς. Και επειδή δεν τον βρήκαν γύρισαν στα Ιεροσόλυμα και τον αναζητούσαν εκεί.Ύστερα από τρεις μέρες τον βρήκαν να κάθεται στο Ναό ανάμεσα στους διδασκάλους και να τους ακούει και να τους ρωτά. Όλοι δε όσοι τον άκουαν θαύμαζαν για τη νοημοσύνη και τις απαντήσεις του.Και όταν τον είδαν εξεπλάγησαν και η μητέρα του, του είπε: «Παιδί μου, γιατί μας φέρθηκες έτσι; Ο πατέρας σου και εγώ σε ζητούσαμε με μεγάλη ανησυχία».Και αυτός τους είπε: «Γιατί με ζητούσατε; Δεν ξέρατε πώς πρέπει να βρίσκομαι στο σπίτι του Πατέρα μου;» Άλλα αυτοί δεν κατάλαβαν τι εννοούσε μ' αυτό πού τους είπε. Και επέστρεψε μαζί τους στη Ναζαρέτ και εξακολουθούσε να υπακούει σ' αυτούς. Η μητέρα του φύλαγε στην καρδιά της όλα αυτά τα γεγονότα.Και ο Ιησούς προώδευε σε σοφία και σωματική ανάπτυξη και σε Χάρη εκ μέρους του Θεού και των ανθρώπων.

Ο Απόστολος της Κυριακής 1 Ιανουαρίου 2012 ~ Η Περιτομή του Ιησού Χριστού : Κολοσσαείς Β΄ 8-12


8 Βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· 9 ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς, 10 καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, 11 ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ, 12 συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Προσέχετε μήπως σας παρασύρει με τη φιλοσοφία και με κούφια απατηλά πράγματα σύμφωνα με την ανθρώπινη παράδοση, σύμφωνα με τα στοιχεία αυτού του κόσμου και όχι κατά Χριστό. Γιατί στον Χριστό κατοικεί ολόκληρο το πλήρωμα της Θεότητας σε σωματική μορφή. Και στον Χριστό είσθε πλήρεις και αυτός είναι η Κεφαλή κάθε αρχής και εξουσίας. Στον Χριστό επίσης έχετε περιτμηθεί όχι με περιτομή πού έκαναν ανθρώπινα χέρια, αλλά με την αποβολή των αμαρτιών της σαρκός, δηλαδή με την περιτομή του Χριστού.Και ενταφιαστήκατε μαζί Του κατά το βάπτισμα, όπου και αναστηθήκατε μαζί Του δια της πίστεως στη δύναμη του Θεού, πού τον ανέστησε από τους νεκρούς.

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΩΗ; ( π. Βασίλειος Βολουδάκης)

Οι  σημερινοί πολιτικοί ολοένα αποδεικνύουν τον πόλεμο ενάντια στον Χριστό . Έμειναν χωρίς έλεγχο από τους κληρικούς μας ώστε να συνεχίζουν να προκαλούν με αναίδεια τον  πιστό λαό και να καταφέρονται λυσσαλέα ενάντια του κλήρου και της Ορθοδοξίας.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΩΗ;

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Mείζον πολιτικό και πνευματικό πρόβλημα η αντιμετώπιση του Ηγουμένου π. Εφραίμ.


Η Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» θεωρεί ότι η αντιμετώπιση του Ηγουμένου π. Εφραίμ αποτελεί μείζον πολιτικό και πνευματικό πρόβλημα για το Γένος μας. 
Το πρόσωπο του π. Εφραίμ είναι η αφορμή για να κορυφωθεί η επιχείρηση σπίλωσης του Αγίου Όρους και της Ορθοδοξίας. Είναι η αφορμή που κατασκεύασε η νέα τάξη ώστε να διασυρθεί ο Ορθόδοξος Μοναχισμός και η Εκκλησία. Είναι πράγματι τερατώδες για ένα πολιτικό «έγκλημα» - αν υπάρχει και δεν κατασκευάστηκε – να ευθύνεται ένας μοναχός ενώ οι πολιτικοί έχουν απαλλαγεί.
Αποτελεί για ολόκληρο τον Ελληνικό λαό τεράστια πρόκληση το να κυκλοφορούν ανάμεσά μας, πολιτικοί απατεώνες – καταχραστές του δημοσίου χρήματος, κατά δική τους ομολογία, αλλά και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου και να κρίνεται προφυλακιστέος ένας καλόγερος.
Άραγε, για ποιον ακριβώς λόγο είναι επικίνδυνος ο γέροντας Εφραίμ; Για τέλεση και άλλων «εγκλημάτων» ή επειδή, τώρα ξαφνικά, είναι επικίνδυνος να φύγει; Ιδιαίτερα, τούτες τις Άγιες Ημέρες κατά τις οποίες η Δικαιοσύνη δίνει χάριτες.
Η αντίδραση από την Ρωσία στην απόφαση προφυλάκισης του μοναχού Εφραίμ ήταν άμεση:
α) «Δόθηκαν εξετάσεις» από την Ελληνική Κυβέρνηση, δήλωσαν επίσημες διπλωματικές πηγές. Το θέμα έχει σαφή πολιτική και διπλωματική διάσταση, διότι η απόφαση προφυλάκισης εκθέτει τον Ρώσο πρόεδρο ο οποίος συναντήθηκε, ετίμησε και εκφράστηκε με θερμά λόγια για τον γέροντα Εφραίμ.
β) Το πατριαρχείο Μόσχας χαρακτήρισε «πρωτοφανή αγριότητα» την απόφαση προφυλάκισης ενός μοναχού παραμονές Χριστουγέννων, ενώ προέβλεψε κλιμάκωση της αντίδρασης των απανταχού Ορθοδόξων.
γ) Επίσημο Ρωσικό ίδρυμα εκτίμησε ότι «παρόμοιες δικαστικές αποφάσεις μπορούν να εξηγηθούν, μόνο από τις πολιτικές δεσμεύσεις ορισμένων κύκλων της Ελληνικής Διοίκησης, οι οποίοι επιθυμούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, να επιδείξουν στη Δύση την ετοιμότητά τους, να προχωρήσουν στην άρνηση των αρχών οργάνωσης της Πνευματικής ζωής, που έχουν κατοχυρωθεί στο Ελληνικό Σύνταγμα».
Θεωρούμε ότι η αλήθεια του θέματος βρίσκεται τόσο στις αντιδράσεις κάποιων Επισκόπων της Ελληνικής Εκκλησίας, όσο και αυτών που εκδηλώθηκαν από την Ρωσία.
Οι εντολοδόχοι πολιτικοί μας χρησιμοποίησαν τη δικαιοσύνη για να στείλουν τα πολιτικά μηνύματα που επιθυμούν οι πάτρωνές τους.
Ξυπνήστε Έλληνες και απελευθερώστε την Ελλάδα από το ξενόδουλο, διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που εξευτελίζει την πατρίδα μας και εξαθλιώνει τον λαό μας.
Πρόεδρος της Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»
Μιχαήλ Ε. Ηλιάδης

Υπογράφουμε την επιστολή συμπαράστασης στον καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου .

Στο πρόσωπο του π. Εφραίμ οι δοσίλογοι πολιτικοί χωρίς ντροπή επιτίθενται στην Εκκλησία , και στρέφουν τους πολίτες εναντίον της. Προσπαθούν  να κουκουλώσουν τα δικά τους σκάνδαλα και τις δικές τους ευθύνες και προκλητικά ζητούν την προφυλάκιση του Ηγουμένου όταν κανένας από τους πολιτικούς δεν έχει προφυλακιστεί  ούτε από αυτούς που  ομολόγησαν  τη διαπλοκή τους !

Στήριξη στον Γέροντα Εφραίμ

 
 
Άφωνοι και συγκλονισμένοι οι απανταχού ορθόδοξοι, Έλληνες και μή, έχουμε πληροφορηθεί την καθόλα ανυπόστατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών για προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ.
Η απροσδόκητη αυτή εξέλιξη, μας καλεί, ως ελάχιστη έκφραση καταδίκης της απόφασης αυτής και στήριξης του Γέροντα Εφραίμ, να συμπληρώσουμε τα στοιχεία μας στη φόρμα συλλογής υπογραφών.
 

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Χριστουγέννων : κατά Ματθαίον Β΄ 1-12


Β´\ 1 ΤΟΥ δὲ ᾿Ιησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς ᾿Ιουδαίας ἐν ἡμέραις ῾Ηρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς ῾Ιεροσόλυμα 2 λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ.3 ᾿Ακούσας δὲ ῾Ηρῴδης ὁ βασιλεὺς ἐταράχθη καὶ πᾶσα ῾Ιεροσόλυμα μετ᾿ αὐτοῦ, 4 καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ᾿ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. 5 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ἐν Βηθλεὲμ τῆς ᾿Ιουδαίας· οὕτω γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· 6 καὶ σὺ Βηθλεέμ, γῆ ᾿Ιούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν ᾿Ιούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ.
7 Τότε ῾Ηρῴδης λάθρα καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσε παρ᾿ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, 8 καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλεὲμ εἶπε· πορευθέντες ἀκριβῶς ἐξετάσατε περὶ τοῦ παιδίου, ἐπὰν δὲ εὕρητε, ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ. 9 οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν· καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτούς, ἕως ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον· 10 ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα, 11 καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν· 12 καὶ χρηματισθέντες κατ᾿ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς ῾Ηρῴδην, δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν.


ΑΠΟΔΟΣΗ

Όταν o Ιησούς γεννήθηκε στη Βη­θλεέμ της Ιουδαίας στις ήμερες, πού βασίλευε o Ηρώδης, έφθασαν μάγοι από την Ανατολή στα Ιεροσόλυμα και ρω­τούσαν: «πού είναι εκείνος πού γεν­νήθηκε, o βασιλεύς των Ιουδαίων; Γιατί είδαμε το αστέρι του να ανατέλλει και ήλθαμε να τον προσκυνήσουμε».Όταν άκουσε αυτά o βασιλεύς Ηρώδης ταράχθηκε και μαζί του όλη η πόλη των Ιεροσολύμων και αφού συγκέντρωσε όλους τους αρχιερείς και τους γραμματείς του λαού, ζητούσε να μάθει άπ' αυτούς πού θα γεννηθεί o Χριστός.Εκείνοι δε του είπαν: «Στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, γιατί είναι γραμμένο στον προφήτη: Και συ Βηθλεέμ γη του Ιούδα δεν είσαι η μικρότερη ανάμεσα στους ηγεμόνες του Ιούδα, γιατί από σένα θα προέλθει ένας αρχηγός, πού θα κυβερνήσει το λαό μου, τον Ισραήλ.Τότε ό Ηρώδης κάλεσε κρυφά τους μάγους και εξακρίβωσε άπ' αυτούς το χρόνο πού φάνηκε το αστέρι. Κατόπιν τους έστειλε στη Βηθλεέμ και τους είπε: «Πηγαίνετε και εξετάσατε ακριβώς για το παιδί. Και όταν το βρείτε ειδοποιεί­στε με για να έλθω και εγώ να το προ­σκυνήσω.Αυτοί, αφού άκουσαν τον βασιλέα, έφυγαν. Και να το αστέρι, πού είχαν δει να ανατέλλει προηγείτο, ώσπου ήλθε και στάθηκε επάνω στο μέρος, πού βρισκόταν το παιδί. Μόλις είδαν το αστέρι αισθάνθηκαν μεγάλη χαρά. Και όταν μπήκαν στο σπίτι, είδαν το παιδί μαζί με τη μητέρα του και έπεσαν στη γη και προσκύνησαν κατόπιν άνοιξαν τους θησαυρούς τους και του πρόσφε­ραν για δώρα χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα. Και επειδή καθοδηγήθηκαν με όνειρο από τον Θεό να μην επιστρέψουν στον Ηρώδη, αναχώρησαν για την πατρίδα από άλλο δρόμο.

Ο Απόστολος της Κυριακής των Χριστουγέννων : Γαλάτας.Δ ΄ 4-7

Δ΄\ 4 ‘Oτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν. 6 ῞Οτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. 7 ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ' υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ.


ΑΠΟΔΟΣΗ

Όταν όμως συμπληρώθηκε o χρόνος, τότε έστειλε o Θεός τον Υιό, πού γεννή­θηκε από γυναίκα και βρέθηκε κάτω από το νόμο για να εξαγοράσει εκείνους, πού ήσαν δούλοι κάτω από τον νόμο για να αποκτήσουμε την υιοθεσία.Το ότι δε είστε υιοί το έδειξε με την αποστολή του Πνεύματος του Υιού του, πού φωνάζει· Αββά, Πατέρα.Επομένως δεν είσαι πια o δούλος, αλλά υιός και έφ' όσον είσαι υιός, τότε είσαι και κληρονόμος του Θεού δια του Χριστού.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !



Γέννηση και Προσκύνηση των μάγων ,
Φυγή στην Αίγυπτο και Βρεφοκτονία ,
τέλη 11ου - αρχές 12ου αιώνα Σινά Μονή Αγίας Αικατερίνης .








Ποιος είναι ο σκοπός της ενσάρκου οικονομίας; 

Ποιος άλλος παρά να κάνει εμάς να μετέχουμε στα δικά Του, μετέχοντας πρώτος Εκείνος στα δικά μας. Ήταν Υιός του Θεού και έγινε Υιός του ανθρώπου, για να κάνει εμάς τους ανθρώπους υιούς του Θεού, υψώνοντας το γένος μας κατά χάριν σε εκείνο που είναι Εκείνος κατά φύσιν. (Άγιος Συμεών νέος Θεολόγος)




Το Ορθόδοξο Βήμα εύχεται σε όλους τους αναγνώστες
Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα .

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ! π. Βασίλειος Βολουδάκης

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ !
Μια άλλη “ανάγνωση” της ιστορίας της ανθρωπότητος
Όσο κι αν λέμε ότι είμαστε χριστιανοί, η νοοτροπία και τα πιστεύματα του κόσμου έχουν εισχωρήσει βαθειά στο νου και στην καρδιά μας και απαιτείται πολύς κόπος και προσπάθεια της Εκκλησίας για να γυρίση ο νους μας στη σωστή κατεύθυνση, να προβληματισθούμε και να συνετισθούμε.
Τώρα, μάλιστα, που η εποχή μας έχει καταφέρει να πείση τους πάντες πως αυτή είναι που κατέχει την απόλυτη και αναμφισβήτητη επιστήμη, έχουν κυριολεκτικά αλυσσοδεθεί εκείνοι που συσσωρεύουν στο μυαλό τους γνώσεις χωρίς να σκέπτονται, αφού, χωρίς σκέψη αλλά μόνο με τυφλή αποδοχή, εύκολα πέφτουν θύματα αυτών που, με μαεστρία διαστρέφουν την αλήθεια, ακόμα και την ιστορική αλήθεια, για να μπορούν να πατρωνάρουν ολόκληρη την υφήλιο.
Από την  άλλη μεριά, έχουν καταντήσει «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» εκείνοι οι λίγοι που επιμένουν να σκέπτονται σωστά, βαθειά και πολύπλευρα, γιατί δεν υπάρχουν αυτιά ανοικτά να τους ακούσουν, ώστε να υπάρξη ελπίδα ότι θα αναχαιτισθή κάποτε αυτός ο κατήφορος της ανθρωπότητος προς την άβυσσο!
* * *
Βεβαίως, αυτή τη διαστροφή της αλήθειας, αρχίσαμε, τώρα πια, να την “παίρνουμε είδηση”, αφού έφθασαν στο σημείο να μας αμφισβητήσουν, όχι μόνο παμπάλαια γεγονότα μέχρι και τους αγώνες του 1821, αλλά ακόμα και αυτούς  ...τους γονείς που μας γέννησαν! Ωστόσο, το κακό είναι πολύ πιο παλιό. Χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα και έχει  να κάνη με την παραχάραξη της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους. Έχει να κάνη με την ιστορία ολόκληρης της ανθρωπότητος.
Από τον 20ο αιώνα άρχισαν να μας μιλούν για «λίθινες», για «ξύλινες», για “χάλκινες” και για «σιδερένιες» εποχές, στηρι­ζόμενοι τάχα στις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, από τις οποίες έβγαζαν και εξακολουθούν να βγάζουν τα συμπεράσματα που εξυπηρετούν τις σκοπιμότητές τους.
Κύριος και σχεδόν αποκλειστικός σκοπός τους, η απόρριψη της Αγίας Γραφής και η επιστημονική ...κονιορτοποίησή της! Γιατί, όπως σχεδίαζαν, δεν ήταν δυνατόν να πάρη τη θέση του Θεού η επιστήμη, δηλαδή ο άνθρωπος, αν προηγουμένως δεν απεδεικνύετο ότι η Πίστη στον Θεό της Αγίας Γραφής δεν είναι τίποτα περισσότερο από την πίστη σ’ έναν πολύ “καλοδουλεμένο” μύθο!
Έτσι, μόλις ανακαλύφθηκαν κάποια σπήλαια με παραστάσεις στο εσωτερικό τους, που παρουσίαζαν ανθρώπους σε ημι­αγρία κατάσταση, άδραξαν «τα στοιχεία του κόσμου» την ευ­­καιρία να επιχειρήσουν τη δική τους εκδοχή για την ιστορία της ανθρωπότητος, φορτωμένοι και εξοπλισμένοι –έτσι παρουσι­άσθηκαν– με ακαταμάχητα επιστημονικά τεκμήρια, που θα έθεταν πλέον στη σφαίρα της φαντασίας και της μυθολογίας την ιστορία που μας παρέδωσε ο Δημιουργός του ανθρώπου και του Παντός!
Φαίνεται πως τότε ήταν πνευματικά απών ο χριστιανικός κόσμος, όπως εξακολουθεί να είναι, δυστυχώς, και σήμερα απών από όλα τα κέντρα που διαμορφώνουν τη δημόσια ζωή, γι’ αυτό η θεωρία αυτή για τη σταδιακή εκ του μηδενός εξέλιξη της ανθρω­πότητος, όπως την σχεδίασαν οι εχθροί του Θεού, έγινε αμέσως αποδεκτή, και μάλιστα, από κληρικούς και θεολόγους, οι οποίοι, με σύμπλεγμα επιστημονικής κατωτερότητος, θεώρησαν –οι αφελείς– ιδανικές τις συνθήκες για να ...επιστη­μονι­κοποιήσουν την Πίστη και άρχισαν του κόσμου τις αλχημίες, προσαρμόζοντας με απίστευτες αλληγορίες την Αγία Γραφή στα, τάχα τεκμηριωμένα, νέα “επιστημονικά” δόγματα.
Μόνο όταν ο Δαρβίνος μίλησε για την εξέλιξη των ειδών και την διαμόρφωση του ανθρώπου από εξέλιξη πιθήκου, άρχισαν κάποιες διαμαρτυρίες, οι οποίες έπεσαν με την πάροδο του χρόνου στο κενό, και, βεβαίως, δεν έβαλαν σε υποψίες ώστε να αμφισβητηθή στη βάση της και εν τω συνόλω της η επιστημονικό­μορφη σκευωρία, που αποσκοπούσε και αποσκοπεί στο να αντικα­τα­στήση τη μοναδική επιστήμη, δηλαδή την πραγματικότητα, που μας αποκάλυψε ο Θεός, με την “επιστημονική” φαντασία, που υπαγορεύει αδιάκοπα το «πνεύμα της πονηρίας, ο αρχηγός της ανταρσίας» για να αλλάξη τα πάντα, σύμφωνα με τη δική του ακάθαρτη επιδίωξη.

* * *
Δεν προέβαλαν, λοιπόν, καμμιά αντίσταση, εκείνη την κρί­σιμη στιγμή οι θεολόγοι μας, αλλά θεώρησαν πως είναι απολύτως συμβατή με την Αγία Γραφή η άποψη ότι ο άνθρωπος ξεκίνησε την ιστορία του από το μηδέν, χωρίς να γνωρίζη τίποτα, και σιγά-σιγά, περνώντας εξελικτικά στάδια τα βρήκε όλα μόνος του.
Και, σαν να μην έφθανε αυτό, από το “τότε”, με τα δικαιολογητικά της εποχής των παγκοσμίων πολέμων και τις τόσες πνευματικές πληγές, φθάσαμε στο “τώρα”, όπου πολλοί ανερμάτιστοι θεολόγοι μας, όχι μόνο συμπορεύονται αρμονικά με τους κοιλιοπνεύστους ιστορικούς του «απατεώνος αιώνος», αλλά και αποδέχθηκαν πλήρως τη θεωρία της εξελίξεως, ισχυριζόμενοι, μάλιστα, ότι η θεωρία αυτή δεν προσκρούει στην Αγία Γραφή!
Ίσως, κάποια στιγμή να μας δοθή η ευκαιρία να εξετάσουμε από κοντά, λογικά και θεολογικά τις “λογομαγειρικές” των συγ­χρόνων νεοπατέρων ως προς τη θεωρία αυτή. Αρκούμεθα στο πα­­ρόν άρθρο μας να παρατηρήσουμε ότι για να συμβιβάσουν επί του προκειμένου τα ασυμβίβαστα, έφθασαν στο παράδοξο, να ερμηνεύουν ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη αλληγορικά, παρ’ ότι αυτή είναι καθαρά ιστορικό βιβλίο που καταγράφει επακριβώς τις ενέργειες του Θεού στην ιστορία του κόσμου, ενώ ερμηνεύουν κατά λέξη το κατ’ εξοχήν αλληγορικό βιβλίο της Αγίας Γραφής, την Αποκάλυψη!
Όμως, μέσα στην ερμηνευτική “φούρια” τους δεν πρόσεξαν ότι οι αλληγορίες τους και οι “τραβηγμένες” μεταφορές, που με­τα­χειρίζονται, για να εναρμονισθούν με τους τάχα διεθνείς “επι­­στήμονες” δεν έχουν την παραμικρή αντιστοιχία με τα κεί­με­να της Αγίας Γραφής, απλώς γίνονται “νεροκουβαλητές” των αθέων του κόσμου, διευκολύνοντας καταπληκτικά το εκθεμελι­ωτικό έργο τους!
* * *
Ας δούμε, λοιπόν, μέσα από τα αυθεντικά κείμενα πως άρχισε η ζωή των ανθρώπων, μετά την πτώση τους από τον Παράδεισο, για να μάθουμε την αλήθεια της υπάρξεώς μας αλλά και το γιατί ο Σαρκωθείς Θεός άρχισε την επίγεια ζωή Του από το Σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Οι Πρωτόπλαστοι δημιουργήθηκαν αμέσως από τον Θεό, χωρίς να μεσολαβήση σταδιακή τους εξέλιξη. Αυτό προκύπτει αβίαστα από το βιβλίο της Γενέσεως, στο οποίο εξιστορείται ότι ο Θεός, αφού δημιούργησε όλα τα ζώα, έλαβε χώμα από τη γη (και όχι πρώτη ύλη από τα συστατικά των ζώων) και έπλασε τον άνθρωπο Αδάμ. Κατόπιν, από την πλευρά του Αδάμ (και όχι από άλλα συστατικά) έπλασε τη γυναίκα, την Εύα.
Στον Αδάμ και στην Εύα έδωσε ο Θεός τη σοφία και τη γνώ­­ση για να άρχουν πάνω σε όλη τη Δημιουργία, να εργάζονται ακόπως, να καλλιεργούν τη γη και να γεύονται τους καρπούς της. Ο Αδάμ έδωσε ονόματα σε όλα τα ζώα και ήταν αυτός και η γυναίκα του οι «βασιλείς της Κτίσεως».
Μετά την αμέλεια, την αποστασία και την πτώση τους, εξορίσθηκαν από τον Παράδεισο, χωρίς, όμως, να χάσουν τη γνώση και τη μνήμη τους, γιατί, αν συνέβαινε αυτό, όχι μόνο δεν θα ήσαν εις θέσιν να συναισθανθούν την πνευματική κατάπτωσή τους και να μετανοήσουν αλλ’ ούτε στοιχειωδώς δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν.
Αυτό επαληθεύεται από τη συνέχεια της διηγήσεως, όταν ο Αδάμ και η Εύα, οι πρώτοι και μοναδικοί άνθρωποι της γης, απέκτησαν τα πρώτα παιδιά τους, τον Κάϊν και τον Άβελ, οι οποίοι –όταν ήλθαν σε ηλικία– άρχισαν να εργάζονται, ο μεν Κάϊν ως γεωργός καλλιεργούσε τη γη, ο δε Άβελ ως κτηνοτρόφος έβοσκε πρόβατα.
Πάνω στην εργασία τους τα δύο αδέλφια έδειξαν τον χαρα­κτήρα τους και, κάποια στιγμή, αποκορυφώθηκε η κακία του Κάϊν και σκότωσε τον δίκαιο αδελφό του, ολοκληρώνοντας την πτώση των γονέων του και ενεργοποιώντας, με την πράξη του αυτή, το επιτίμιο του θανάτου, που είχε μεν εξαγγείλει ο Θεός, αλλά δεν το είχε πραγματοποιήσει, έως ότου και αυτό το κακό το ενήργησε ο αμετανόητος πεπτωκώς άνθρωπος. Έτσι απεδείχθη περίτρανα ότι αίτιος και για τη διάπραξη της αμαρτίας αλλά και για τις οδυνηρές συνέπειές της δεν είναι ο Φιλάνθρωπος Θεός αλλά μόνο ο άνθρωπος.
Οι απόγονοι της αμαρτίας οδηγούντο από το κακό στο χειρότερο, γι’ αυτό, τον κατακλυσμό της αμαρτίας κατέπνιξε ο κατακλυσμός των υδάτων της εποχής του Νώε, γενόμενος, ο κα­τα­κλυσμός, προτύπωση του θείου Βαπτίσματος.
Οι άνθρωποι, όμως, αγιάτρευτα αδιόρθωτοι, συνέχισαν πάλι και πάλι το κατρακύλισμά τους και σε πολλά μέρη της γης, ό­που είχαν συν τω χρόνω διασπαρεί, έχασαν κάθε ίχνος ανθρω­πιάς και έγιναν αγριάνθρωποι και άνθρωποι των σπηλαίων, δια­πράτ­τοντες κάθε λογής αγριότητα.
Αυτή, λοιπόν, η άγρια και θηριώδης διαμόρφωση της ψυχής μυριάδων ανθρώπων, κάπου, κάποτε, έδωσε φτερά στη φαντασία των τάχα επιστημόνων του 20ου αιώνα και μίλησαν και έγραψαν για εκατομμυρίων ετών εξέλιξη του ανθρώπινου γένους(!), με­τρών­τας από την (κατ’ αυτούς) μετά τον πίθηκο διαμόρφωση του ανθρώπου σε ανθρωποειδές.
Για να ολοκληρώσουν την τάχα επιστημονική ερμηνεία της διαδρομής του ανθρωπίνου γένους, συμπλήρωσαν με τη φαντασία τους και τα μεσοδιαστήματα, ισχυριζόμενοι πως υπήρξαν εποχές του λίθου, του ξύλου, του χαλκού και του σιδήρου. Δεν μας ε­ξη­γούν, όμως, το γιατί χρειάσθηκαν εκατομμύρια χρόνια για να περάση η ανθρωπότητα από την εποχή του λίθου στην εποχή του σιδήρου, ενώ χρειάσθηκαν μόνο επτά χιλιάδες χρόνια για να φθάσουμε στην πυρηνική και ηλεκτρονική εποχή;
Και αυτά μεν τα διακηρύσσουν οι τάχα επιστήμονες, εξυπη­ρετούντες τις αθεϊστικές σκοπιμότητές τους και τα διδάσκουν μέχρι σήμερα στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Οι χριστιανοί επιστήμονες, όμως, και οι κληρικοί μας πως έχουν συμβιβασθεί με όλη αυτή τη σύγχρονη μυθολογία, εναρμονίζοντάς την, μάλιστα, με την Αγία Γραφή;
Όσοι έχουν μάτια ανοιχτά να βλέπουν τον σημερινό κόσμο καταλαβαίνουν χωρίς πολλή προσπάθεια ότι η άγρια κατάσταση του ανθρώπου δεν σημαίνει την αρχή της ιστορίας του αλλά το κατάντημά του! Ας παρατηρήσουμε τη σημερινή εξέλιξη των ανθρώπων χωρίς Θεό και, ιδίως, των νέων ανθρώπων. Αρχίζουν τη ζωή τους ανθρώπινα, πολλοί, μάλιστα, σαν αρχοντόπουλα και, ύστερα, όσο βουλιάζουν στην αμαρτία, αγριεύουν, φεύγουν από τα σπίτια τους και κατοικούν σε ετοιμόρροπα έρημα σπίτια, σε τρώγλες, σε βουνά, σε σπηλιές! Αν συνεχισθή έτσι για πολύ η κατάσταση, σε λίγες δεκαετίες θα ζήσουμε παγκοσμίως μια νέα εποχή των σπηλαίων και η δαιμονισμένη πια ανθρωπότητα θα καταφεύγει μια στη φωτιά, μια στο νερό και μια στα μνήματα, όπως οι δαιμονισμένοι του Ευαγγελίου!
Δεν ξεκίνησε, λοιπόν, η ανθρώπινη ιστορία από την πρωτόγονη κατάσταση. Ξεκίνησε από τον Παράδεισο, από τον κατ’ εξοχήν κορυφαίο πολιτισμό. Αυτόν τον πολιτισμό που νοσταλγούμε σε όλη μας τη ζωή και τον οποίο λαχταρούμε να ζήσουμε εις τους αιώνας των αιώνων!
Ο Θεός δεν μας δημιούργησε για να μας ρίξη στα σπήλαια. Μας έπλασε πριγκηπόπουλα, μας είχε στα “πούπουλα”, μας α­πάλλαξε από τον κόπο και τον πόνο κι’ εμείς, από την αφροσύνη μας γίναμε άνθρωποι των σπηλαίων. Στα σπήλαια της κακίας μας βρήκε, δεν μας έστειλε εκεί ο Θεός. Πήγαμε και πηγαίνουμε μόνοι μας, εκεί μας οδήγησε και μας οδηγεί η ...“επιστημοσύνη μας”!
Σ’ αυτά τα σπήλαια της κακίας μας ήρθε και μας ξαναβρήκε ο Χριστός, γενόμενος άνθρωπος. Γεννήθηκε στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ, για να κάνη και πάλι τον σταύλο του “πολιτισμού” μας Παράδεισο! Αυτώ η Δόξα και το κράτος εις τους αιώνας!

π. Βασίλειος Εμμ.  Βολουδάκης

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Δεκέμβριος 2010 Αριθμ. 102

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ, ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (π. Πασχάλης Γρίβας)


Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος
 
ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
    Καθώς πλησιάζουν τά Χριστούγεννα ὁ νοῦς μας προστρέχει στό μέγα θαῦμα τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου. Ὁ Θεός ὁ ἄπειρος, ὁ τέλειος, ὁ παντοδύναμος γίνεται ἄνθρωπος καί γεννιέται ἀπό τά ἁγνά αἵματα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ Παναγία μας ἔγινε ἡ γέφυρα πού ἕνωσε τον οὐρανό μέ τήν γῆ. Ἀπ’ αὐτήν τήν Θεία γέφυρα κατέβηκε κοντά μας ὁ Χριστός, καί ἀπό τήν ἴδια γέφυρα μπορεῖ ὁ κάθε πιστός μέ τίς πρεσβεῖες καί τίς ἱκεσίες της πρός τόν Υἱόν της καί Θεόν μας, νά περάσει ἀπό τήν χώρα τοῦ Θανάτου καί τῆς φθορᾶς στήν χώρα τῆς ἀθανασίας καί τῆς ἀφθαρσίας.
    Τό ἀνεξιχνίαστο πέλαγος τῆς φιλανθρωπίας τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔχει ἀποφασίσει πρό πάντων τῶν αἰώνων, τήν Σάρκωση καί Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου, καί τήν Θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ προαιώνιος αὐτή «προορισμένη βουλή» τοῦ Θεοῦ, φανερώνει σ’ ἐμᾶς τό ἀχανές πέλαγος τῆς ἀγαθότητός Του, καί ἡ φανέρωσις αὐτή γίνεται διά τῆς Παναγίας Θεοτόκου. Αὐτή «ἐδημοσίευσεν» τήν ἄβυσσο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους.
    Ὁ Θεός Λόγος γίνεται ἐκεῖνο πού δέν ἦταν, δηλαδή ἄνθρωπος· καί γενόμενος ἄνθρωπος, μένει πάλι κι ἐκεῖνο πού ἦταν· δηλαδή Θεός. Ἀλλά και ἡ Παναγία ἔγινε ἐκεῖνο πού δέν ἦταν· δηλαδή μητέρα· κι ἔμεινε κι ἐκεῖνο πού ἦταν πρῶτα, δηλαδή Παρθένος. Μυστήρια πού ἄν δέν πιστεύει ὁ ἄνθρωπος στήν ἀγάπη καί στήν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί νά παιδέψει τό μυαλό του δέν πρόκειται ποτέ νά τά κατανοήσει.
    Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας πού εἶναι ἡ Κιβωτός τῆς σωτηρίας, ὁ στύλος καί τό ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας (Α’ Τιμ. 3,15) ἀποδίδει στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο τήν τιμή καί τόν σεβασμό πού τῆς ἀξίζει. Διότι αὐτή εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἁγιωτέρα πάντων τῶν ἁγίων. Δυστυχῶς ὅμως δέν ἰσχύει τό ἴδιο μέ τά ἄλλα χριστιανικά δόγματα. Συγκεκριμένα ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία διδάσκει τήν ἄσπιλο σύλληψη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Πρόκειται για δοξασία παντελῶς αὐθαίρετη καί ἀτεκμηρίωτη πού σαφῶς ὑποτιμᾶ τό ἱερό πρόσωπο τῆς Θεοτόκου. Ἄν δεχθοῦμε ὅτι ἡ σύλληψίς της ἔγινε μέ ὑπερφυσικό τρόπο, χωρίς τήν σαρκική συνάφεια τῶν γονέων της, τότε καταλήγουμε στην παραδοχή ὅτι ἡ Παναγία δέν ἔφερε τό προπατορικό ἁμάρτημα, τό ὁποῖο κληροδοτεῖται ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο, καί ἀπό γενεά σέ γενεά, καί ἄρα ἡ ἁγιότητά της δέν ὀφείλεται στήν προσωπική της ἀξία, ἀλλά στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ πού τήν κατασκεύασε μέ τόν συγκεκριμένο τρόπο.
    Ἀπό τήν ἄλλη μεριά οἱ Προτεστάντες ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ Παναγία εἶναι μιά ἁπλῆ γυναῖκα πού γέννησε τόν Χριστό. Στήν θέση της, κατ’ αὐτούς, θα μποροῦσε νά βρίσκεται μιά ὁποιαδήποτε ἄλλη γυναῖκα. Κατηγοροῦν μάλιστα ἐμᾶς τούς Ὀρθοδόξους ὅτι ἀποδίδουμε ὑπερβολική τιμή στό πρόσωπό της και ὅτι φθάνουμε μέχρι τήν Παναγιολατρεία.
    Βλέπουμε λοιπόν ὅτι Ρωμαιοκαθολικοί καί Προτεστάντες ἔχουν ἀπογυμνώσει τό ἱερό Πρόσωπο τῆς Παναγίας μας ἀπό ὁποιαδήποτε προσωπική ἀξία. Διαφοροποιοῦνται σ’ αὐτά πού διδάσκουν, συμπίπτουν ὅμως καί ταυτίζονται στό ἀποτέλεσμα: τήν ὑποτίμηση τοῦ ἱεροῦ προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
    Ἀνάμεσα σ’ αὐτές τίς αἱρετικές ἀποκλίσεις βρίσκεται κρυστάλλινη καί καθαρή ἡ Ὀρθόδοξη Πατερική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Σύμφωνα μ’ αὐτήν ἡ μεγάλη τιμή πού ἀποδίδεται πρός τό Πρόσωπο τῆς Θεοτόκου δεν εἶναι αὐθαίρετη καί χωρίς ἐρείσματα. Στηρίζεται στήν ἄξια ἐκλογή της ἀπό τόν Θεό γιά τήν Θεία Ἐνανθρώπηση. Ὁ Θεός Πατήρ ἔχει «προγνωστικῶς» προορίσει αὐτήν ὡς Μητέρα τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ Του. Ὁ Θεῖος αὐτός προορισμός δέν ἔχει τήν ἔννοια ὅτι ἡ Παναγία εἶναι τό ἄβουλο καί ἀνελεύθερο ἐκεῖνο ὄν πού ὁ Θεός τό κατεσκεύασε γιά νά τό χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τήν Θέλησή Του. Ἄν ἦταν ἔτσι, τότε γιατί νά διαλέξει τήν Παναγία καί ὄχι κάποια ἄλλη γυναῖκα; Μιά τέτοια ἐπιλογή καί ἕνας τέτοιος προορισμός θα ἦταν αὐθαίρετος καί ἄδικος, διότι ἀγνοεῖ τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου, το χάρισμα δηλαδή τῆς ἐλευθερίας πού ἔδωσε ὁ ἴδιος ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο. Διότι, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας: «ἀφαίρεσε τό αὐτεξούσιο ἀπό τόν ἄνθρωπο καί τότε παύεις νά ἔχεις ἄνθρωπο».
    Μά τότε ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια γι’ αὐτή τήν ἐπιλογή τῆς Παναγίας νά γίνει Μητέρα τοῦ Θεοῦ; Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πού εἶχαν τόν φωτισμό τοῦ Παναγίου Πνεύματος, μέ μεγάλη σοφία μᾶς δίδουν τήν ἀπάντηση. Σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ὁ Θεῖος αὐτός προορισμός τῆς Παναγίας, (νά γίνει Μητέρα τοῦ Θεοῦ), συμπίπτει μέ τήν προαιώνια πρόγνωση πού εἶχε ὁ Θεός τῆς ἐλευθέρας προαιρέσεως καί τῆς ἀξίας καί τῆς προσωπικῆς ἁγιότητος τῆς Παναγίας. Γνωρίζοντας προαιωνίως ὁ Θεός τήν προσωπική ἀξία τῆς Παναγίας, τήν ἀγάπησε, διότι ἦταν ἄξια τῆς ἀγάπης Του. Καί ἀφοῦ τήν ἀγάπησε τήν προώρισε καί τήν ἀνέδειξε Μητέρα τοῦ δικοῦ Του Υἱοῦ.
    «Ὄντως εὗρες χάριν, ἡ ἀξία τῆς χάριτος» ἀναφωνεῖ ὁ ἱερός Δαμασκηνός. Οἱ λόγοι αὐτοί καθιστοῦν ξεκάθαρη τήν ἀρχή τῆς συνεργασίας τοῦ Θεοῦ και τῆς προαιρέσεως τῆς Παναγίας ἀλλά καί τῆς προαιρέσεως κάθε ἀνθρώπου σε ὅλη τήν ἱστορία τῆς Σωτηρίου Οἰκονομίας.
    Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀσφαλῶς δωρεά, δίδεται ὅμως σ’ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δείχνουν προαιρετική σπουδή καί ἐπιτηδειότητα καί καθαρότητα. Ὁ Θεός δίνει τήν χάρη Του καί τίς δωρεές Του ἀνάλογα μέ τήν δεκτική δύναμη τοῦ καθενός, τήν φυσική καί προαιρετική του καθαρότητα. Σ’ αὐτή την συνεργασία στηρίζεται καί ὁ Θεῖος προορισμός τῆς Παναγίας.
    Ἐφόσον λοιπόν ἡ χάρις δίδεται ἀνάλογα μέ τήν δύναμη τῆς ἀγάπης τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεό, μποροῦμε εὔκολα νά συμπεράνουμε τό πόσο μεγάλη ἦταν ἡ ἀγάπη τῆς Παναγίας πρός Αὐτόν. Εἶναι ἀδύνατο νά ὑπάρξει ποτέ ἄνθρωπος μέ μεγαλύτερη ἀγάπη πρός τόν Θεό ἀπό αὐτήν πού εἶχε ἡ Παναγία. Ἀλλά, ταὐτόχρονα, καί ποιός ἀγαπήθηκε περισσότερο ἀπό τον Θεό ἄν ὄχι ἡ Παναγία, ὥστε νά ἀξιωθεῖ τόσον μεγάλης Χάριτος; Διότι, ὅπως διδάσκει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: «Κατά τό μέτρον τῆς πρός Θεόν ἀγάπης αἱ ἀντιδόσεις». Τό ὅτι ἦταν «ἀξία τοῦ Κτίσαντος» μαρτυρεῖται ἀπό αὐτό ἀκριβῶς τό γεγονός, ὅτι ἀνάμεσα σέ ὅλα τά κτίσματα ὅλων τῶν αἰώνων μόνη αὐτή εἶχε τόσο μεγάλη ἁγιότητα, ὥστε νά ἐκλεγεῖ ἀπό τόν Θεό γιά να γίνει μητέρα Του, καί νά ὑπηρετήσει εἰς «τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον» Μυστήριο, τήν Σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου.
    Ἡ κληρονομία τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, τό ὁποῖο ἔφερε μέσα της ἡ Παναγία, ὅπως καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἔμεινε ἀνενέργητος εἰς Αὐτήν, γι’ αὐτό καί δέν εἶχε καμμία προσωπική ἁμαρτία, ἀφοῦ ἡ θέλησή της καί ὅλες οἱ σωματικές καί ψυχικές δυνάμεις της ἦταν ὁλοκληρωτικά στραμμένες πρός τον Θεό.
    Οἱ ὀφθαλμοί της ἔβλεπαν τόν Κύριο. Τά αὐτιά της ἄκουγαν τά θεϊκά Του λόγια. Ἡ μύτη της γοητεύτηκε ἀπό τά μῦρα τοῦ Νυμφίου. Τά χείλη της ἀφοσιώθηκαν στήν δοξολόγησή Του. Ἡ καρδιά της ἀμόλυντη καί καθαρή ποθοῦσε τόν ἀόρατο Θεό. Στήν γαστέρα της κατοίκησε ὁ Ἀχώρητος. Ἀπό τούς μαστούς της θήλασε τό γάλα, τό παιδίον Ἰησοῦς. Τά χέρια της Τον κράτησαν, στά πόδια της ἀνακάθισε.
    Μέ θαυμασμό στοχάζεται τήν προσωπική ἁγιότητα τῆς Παναγίας ὁ ἱερός Δαμασκηνός καί ἀναρωτιέται: «Πῶς ν’ἀναπαραστήσω Θεοτόκε Παρθένε τό ὅλο σεμνότητα βάδισμά σου; Πῶς τό ντύσιμό σου; Πῶς τό πρόσωπό σου τό χαριτωμένο; Φρονιμάδα μεγάλης σέ σῶμα νέας. Ντύσιμο εὐγενικό χωρίς ἐκζήτηση καί μαλθακότητα. Βῆμα συγκρατημένο χωρίς βιασύνη καί χωρίς νωθρότητα. Ὕφος σοβαρό σύμμικτο μέ τήν ἱλαρότητα. Πρόθυμη καί ὑπάκουη στούς γονεῖς σου κρατοῦσες τό πνεῦμα τῆς ταπεινώσεως στίς πιό μεγάλες ἀποκαλύψεις. Τά λόγια σου καλοσυνᾶτα ἔβγαιναν ἀπό ἤρεμη ψυχή. Καί τι χρειάζονται τά πολλά λόγια; Ἄξια νά κατοικήσει μέσα σου ὁ Θεός! Δίκαια εἶσαι τό καμάρι τῶν κληρικῶν, ἡ ἐλπίδα τῶν χριστιανῶν, τό καταφύγιο τῶν κατατρεγμένων, ἡ παρηγοριά τῶν πονεμένων».
    Ὑπερβάλλουμε, λοιπόν, ὅταν τήν ὀνομάζουμε στήν Ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας σκεῦος τῆς χαρᾶς, θησαυρό τῆς παρθενίας, εὔοσμο κρίνο, πολύτιμο μῦρο, ὑψηλοτέρα τῶν Οὐρανῶν, χαρμονή τῶν Ἀγγέλων, ὁλόφωτη νεφέλη, ἀνέσπερο ἄστρο, Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας, ὀσμή τῆς Χριστοῦ εὐωδίας καί τόσα ἄλλα; «Ἡ Παναγία ἔγινε Μητέρα Ἐκείνου, πού ἦταν δίκαιο νά γίνει Μητέρα Του» (Ἅγ. Νικόλαος Καβάσιλας).
    Ἀλλά ἄς μήν περάσει οὔτε σάν ὑποψία στόν νοῦ μας ἡ σκέψη ὅτι θά μπορέσουμε ποτέ νά ἐκφράσουμε ἔστω καί στό ἐλάχιστο τό μεγαλεῖο τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ. Διότι τά μυστήριά της εἶναι «πάντα ὑπέρ ἔννοιαν, πάντα ὑπερένδοξα»καί οὐδείς λόγος θά ἐξαρκέσει πρός ὕμνον τῶν μεγαλείων της, τά ὁποῖα «ἐποίησεν αὐτῇ ὁ Δυνατός».
    Ἄς εὐχηθοῦμε, ὅπως ἡ Παναγία Παρθένος συνέλαβε, κυοφόρησε καί ἐγέννησε τόν Χριστό σωματικῶς, ἔτσι καί ὁ καθένας μας νά συλλάβει, να κυοφορήσει καί νά γεννήσει μέσα στήν καρδιά του τόν Χριστό πνευματικῶς. Ἄς εὐχηθοῦμε ἐπίσης οἱ πεπλανημένοι πού παραποιοῦν τό ἱερό Πρόσωπό της νά ἐπιστρέψουν σύντομα στήν Ἀλήθεια. Καί ἄς ἀνυμνήσουμε μέ ὅλη την δύναμη τῆς ψυχῆς μας «... τήν Μητέρα τοῦ Σωτῆρος, τήν μετά τόκον πάλιν, ὀφθεῖσαν Παρθένον· Χαίρεις Πόλις ἔμψυχε, τοῦ Βασιλέως καί Θεοῦ, ἐν ᾗ Χριστός οἰκήσας, σωτηρίαν εἰργάσατο. Μετά τοῦ Γαβριήλ ἀνυμνοῦμεν σε, μετά τῶν Ποιμένων δοξάζομεν κράζοντες· Θεοτόκε, πρέσβευε τῷ ἐκ σοῦ σαρκωθέντι, σωθῆναι ἡμᾶς».  Ἀμήν.
π. Πασχάλης Γρίβας


Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Δεκεμβρίου 2011 (Κυριακή προ της του Χριστού Γεννήσεως ) : Κατά Ματθαίον Α΄1-25

 Α´\ΒΙΒΛΟΣ γενέσεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ, υἱοῦ ᾿Αβραάμ.2 ᾿Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ, ᾿Ισαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, 3 ᾿Ιούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Εσρώμ, ᾿Εσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αράμ, 4 ᾿Αρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αμιναδάβ, ᾿Αμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών, 5 Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ωβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, ᾿Ωβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιεσσαί, 6 ᾿Ιεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα. Δαυῒδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, 7 Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αβιά, ᾿Αβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ασά, 8 ᾿Ασὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσαφάτ, ᾿Ιωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωράμ, ᾿Ιωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Οζίαν, 9 ᾿Οζίας δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωάθαμ, ᾿Ιωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν ῎Αχαζ, ῎Αχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Εζεκίαν, 10 ᾿Εζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αμών, ᾿Αμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσίαν, 11 ᾿Ιωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος.12 Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος ᾿Ιεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ,13 Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αβιούδ, ᾿Αβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελιακείμ, ᾿Ελιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αζώρ, 14 ᾿Αζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αχείμ, ᾿Αχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελιούδ, 15 ᾿Ελιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελεάζαρ, ᾿Ελεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιακώβ, 16 ᾿Ιακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη ᾿Ιησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός.17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ ᾿Αβραάμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.18 Τοῦ δὲ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν. μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ ᾿Ιωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου. 19 ᾿Ιωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν.20 Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· ᾿Ιωσὴφ υἱὸς Δαυῒδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν ῾Αγίου. 21 τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. 22 Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· 23 ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. 24 Διεγερθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, 25 καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦν.
ΑΠΟΔΟΣΗ
ΒΙΒΛΟΣ γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυίδ, υιού Αβραάμ……….. Όλες λοιπόν οι γενεές από τον Αβραάμ μέχρι τον Δαβίδ είναι γενεές δεκατέσσερις και από τον Δαβίδ μέχρι τη μετοικεσία στη Βαβυλώνα είναι γενεές δεκατέσσερις και από τη μετοικεσία στη Βαβυλώνα μέχρι τη γέννηση του Χριστού είναι γενεές δεκατέσσερις.Του Ιησού Χρίστου η γέννηση ήταν έτσι. Η μητέρα του η Μαρία, όταν μνηστεύθηκε τον Ιωσήφ, πριν να συγκατοικήσουν, βρέθηκε να είναι έγκυος από το Άγιο Πνεύμα. Και ο Ιωσήφ, ο μνηστήρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την εκθέσει, θέλησε να την διώξει στα κρυφά. Και ενώ αυτός σκέφθηκε αυτά να και φαίνεται στον ύπνο του άγγελος Κυρίου και του λέγει· Ιωσήφ, απόγονε του Δαβίδ, να μη φοβηθείς να πάρεις μαζί σου τη γυναίκα σου Μαριάμ· γιατί το έμβρυο πού συνελήφθη μέσα της είναι από το Άγιο Πνεύμα. θα γεννήσει λοιπόν παιδί και θα το ονομάσεις Ιησού· γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες του. Και αυτό έγινε για να πραγματοποιηθεί ο λόγος του Κυρίου πού λέγει με το στόμα του Προφήτη. Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει παιδί και θα του δώσουν το όνομα Εμμανουήλ, πού σημαίνει ο Θεός μαζί μας. Και σηκώθηκε ο Ιωσήφ από τον ύπνο του και έκαμε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος Κυρίου. Πήρε μαζί του τη γυναίκα του και δεν την νυμφεύθηκε μέχρι πού γέννησε τον υιό της τον πρωτότοκο και του έδωσε το όνομα Ιησούς.΄

Ο Απόστολος της Κυριακής 18 Δεκεμβρίου 2011 (Κυριακή προ της του Χριστού Γεννήσεως ) : Εβραίους ΙΑ ,9-10 και 32-40


ΙΑ/ Αδελφοί,  9 πίστει παρῴκησεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς· 10 ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός. 32 Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, 33 οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
ΑΠΟΔΟΣΗ
Αδελφοί, με πίστη ο Αβραάμ εγκαταστάθηκε στη γη πού του έταξε ο Θεός, σαν και να μην ήταν δική του, και κατοίκησε μέσα σε σκηνές, με τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, πού μαζί με αυτόν ήσαν κληρονόμοι της ίδιας υποσχέσεως του Θεού. Γιατί περίμενε και είχε την ελπίδα του στην πόλη με τα γερά θεμέλια, την πόλη εκείνη, πού τη σχεδίασε και την έφτιαξε ο Θεός. Και τι να λέγω περισσότερα; Στα αλήθεια δεν θα με φτάσει ο χρόνος να διηγούμαι για το Γεδεών, για το Βαράκ και τον Σαμψών και τον Ίεφθάε, για το Δαβίδ και το Σαμουήλ και για τους Προφήτες. Όλοι τους αυτοί με την πίστη νίκησαν βασίλεια, εργάστηκαν την αρετή, έλαβαν από τον θεό επαγγελίες, έκλεισαν στόματα λιονταριών, έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς, γλύ­τωσαν από το στόμα μαχαιριού, γιατρεύτηκαν από αρρώστιες, έγιναν δυνατοί στον πόλεμο, νίκησαν και κυνήγησαν εχθρικά στρατεύματα· γυναίκες πήραν πίσω αναστημένα τα πεθαμένα παιδιά τους, άλλοι δάρθηκαν και δεν έστερξαν να αρνηθούν την πίστη τους και να γλυτώσουν, γιατί σκοπός τους ήταν να δουν μια καλλίτερη λύτρωση· άλλοι πάλι από αυτούς εμπαίχθηκαν και μαστιγώθηκαν και ακόμα δέθηκαν και φυλακίσθηκαν, λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, δοκίμασαν πειρασμούς, τους έφαγε το μαχαίρι, περιπλανήθηκαν ντυμένοι προβιές και γιδοτόμαρα, μέσα σε στέρηση και θλίψη και κακουχία, γυρίζοντας στις ερημιές και στα βουνά, στα σπήλαια και στις τρύπες της γης.Ο κόσμος δεν ήταν άξιος για τέτοιους ανθρώπους. Και όλοι ετούτοι, αν και έδωσαν τη μαρτυρία της πίστεως όμως δεν είδαν να εκπληρώνεται γι' αυτούς η θεία υπόσχεση, γιατί ο Θεός πρόβλεψε κάτι καλύτερο για μας, να μη λάβουν δηλαδή εκείνοι χωρίς εμάς τον τέλειο μισθό τους.

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Οι αντιεξουσιαστές , τελικά , έχουν δίκιο ! (π. Βασίλειος Βολουδάκης)

Η εξουσία το να κυβερνάει ένας άνθρωπος τους άλλους δεν είναι εγκόσμια επινόηση. Γιατί απαγορεύεται χωρίς να έχεις μια ειδική διακονία, να κυβερνάς κάποιον άλλον.Εάν η εξουσία, η κυβέρνηση δηλαδή των άλλων ανθρώπων δεν πηγάζει εκτός της ανθρωπίνης φύσεως, τότε δεν έχει κανείς δικαίωμα να διαφεντεύει τον άλλον.Η εξουσία,άνωθεν εστί καταβαίνουσα, συνεπώς δεν υπάρχει λογική και θεολογική βάση για να γίνεις υπουργός, πρωθυπουργός, βουλευτής ή πρόεδρος όταν είσαι άθεος.
(Απόσπασμα από ομιλία του π. Βασιλείου Βολουδάκη , στην αίθουσα της πνευματικής εστίας "ΥΠΑΚΟΗ", την Κυριακή 19~6~2011)

Οι αντιεξουσιαστές , τελικά , έχουν δίκιο !



Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 11 Δεκεμβρίου 2011(ΙΑ΄Λουκά):Κατά Λουκά ΙΔ΄ 16 - 24


ΙΔ΄\ Εἶπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην· 16 ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· 17 καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. 18 καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 19 καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 20 καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. 21 καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. 22 καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί.23 καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου. 24 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 
Είπεν ο Κύριος αυτή την παραβολή. Ένας άνθρωπος έκαμε τραπέζι μεγάλο και κάλεσε πολλούς. Και έστειλε τον υπηρέτη του την ώρα του τραπεζίου να πει στους καλεσμένους. Ελατέ, γιατί όλα είναι έτοιμα. Και άρχισαν όλοι σαν συνεννοημένοι να ξεφεύγουν. Ο πρώτος είπε· Αγόρασα χωράφι και έχω ανάγκη να βγω να το δω. Σε παρακαλώ, βγάλε με από την υποχρέωση. Και άλλος είπε΄ Αγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω· σε παρα­καλώ βγάλε με από την υποχρέωση. Και άλλος είπε· Έκαμα το γάμο μου και γι' αυτό δεν μπορώ να έλθω. Και παρουσιάστηκε ο υπηρέτης εκείνος και τα είπε όλα τον κύριο του. Τότε θύμωσε ο Κύριος και είπε στον υπηρέτη του. Έβγα γρήγορα στις πλατείες και στα σοκάκια της πόλεως και φέρε εδώ μέσα όλους τους φτωχούς και σακάτηδες και κουτούς και στραβούς. Και είπεν ο υπηρέτης· Κύριε, έγινε όπως διέταξες και ακόμα υπάρχει τόπος. Και είπεν ο Κύριος στον υπηρέτη· έβγα στους δρόμους και τα μονοπάτια και ανάγκασε να μπούνε για να γεμίσει το σπίτι μου. Σας λέγω πως κανένας από τους ανθρώπους κείνους τους καλεσμένους δεν θα φάγει από το τραπέζι μου. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, αλλά λίγοι είναι οι διαλεχτοί.΄

 από : Ζωηφόρος

Ο Απόστολος της Κυριακής 11 Δεκεμβρίου 2011(ΙΑ΄Λουκά):Κολοσσαείς Γ΄, 4 - 11

Γ/ Αδελφοί, 4 ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. 5 Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, 6 δι' ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, 7 ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· 8 νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· 9 μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ 10 καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ' εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, 11 ὅπου οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Αδελφοί, όταν θα φανερωθεί ο Χριστός, πού είναι η ζωή μας, τότε και σεις μαζί με Αυτόν θα φανερωθείτε δοξασμένοι.Νεκρώστε λοιπόν εδώ στη γη το σώμα σας, δηλ. την πορνεία, τη σαρκική ακαθαρσία, το ένοχο πάθος, την κακή επιθυμία και την πλεονεξία, που είναι ειδωλολατρία.Για όλα αυτά έρχεται η οργή του Θεού σε κείνους, που απειθούν στο νόμο Του- αυτά (τα ίδια) κάνατε και σεις κάποτε όταν ζούσατε ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους.Όμως τώρα σεις, τώρα πού δεν είσθε πια ειδωλολάτρες, αλλά χριστιανοί, πετάξτε τα όλα από πάνω σας: την οργή, τον θυμό, την κακία, τη βλασφημία τον κάθε αισχρό λόγο, πού βγαίνει από το στόμα σας.Μη λέτε ψέμματα ο ένας στον άλλο· γδυθείτε τον παλαιό άνθρωπο μαζί με τις πράξεις του και ντυθείτε τον νέο εκείνον, πού διαρκώς ανανεώνεται, με σκοπό να φθάσει σε αληθινή θεογνωσία, σύμφωνα με την εικόνα και το πρότυπο του Χριστού, πού τον έφτιαξε. (Σ' αυτή την κατάσταση δεν έχει σημασία) αν είναι κανείς Έλληνας ή αν είναι Ιουδαίος, αν έχει περιτομή ή αν είναι βάρβαρος ή Σκύθης ή δούλος ή ελεύθερος, αλλά σε όλα και σε όλους είναι ο Χριστός.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΗΓΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ; ( π. Βασίλειος Βολουδάκης)

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΗΓΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ;
Απόσπασμα από ομιλία του π. Βασιλείου Βολουδάκη , στην αίθουσα της πνευματικής εστίας "ΥΠΑΚΟΗ", την Κυριακή 19~6~2011.


Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Εισηγήσεις από την εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου "Η Πολιτική είναι Ποιμαντική" στην Πάτρα

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτη Πατρών, την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011 στο Κέντρο Ενοριακής Διακονίας του Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του π. Βασιλείου Βολουδάκη "Η Πολιτική είναι Ποιμαντική".


Χαιρετισμός Πανοσ. Πρωτοσυγκέλλου π. Συμεών Χατζή 




Προλόγιση κ. Δημήτρη Παπαδοπούλου, θεολόγου



Παρουσίαση του βιβλίου από τον κ. Μιχάλη Ηλιάδη



Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης μιλάει για το βιβλίο 






Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΤΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ; (π. Βασίλειος Βολουδάκης)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΤΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ;
Τά παλαιότερα χρόνια ὅταν εἴμαστε μικροί μαθητές, στήν δεκαετία τοῦ ’60, ἀκούγοντας καί διαβάζοντας γιά τήν κακία πού ὑπῆρχε στόν κόσμο τήν ἐποχή πού γεννήθηκε ὁ Χριστός, μᾶς ἦταν ἀδιανόητο νά φαντασθοῦμε πῶς μποροῦσε ἡ ἀνθρώπινη καρδιά νά μένη σκληρή καί ἀπάνθρωπη στή θέα τοῦ Σαρκωθέντος Θεοῦ καί τῆς Παναγίας Μητέρας Του.
Μᾶς ἦταν ἀδύνατο νά ἐξηγήσουμε τό πῶς ἡ ἀνθρώπινη κακία κάνει τόν ἄνθρωπο τόσο ἀνάλγητο καί σκληρό ὥστε νά μένη ἀσυγκίνητος στή θέα μιᾶς ἑτοιμόγεννης γυναίκας καί, μάλιστα, μιᾶς γυναίκας «θυγατρός τοῦ Μόνου Βασιλέως» μέ εἰρηνόχυτη μορφή, μέ «ἔσωθεν δόξα», πού ἦταν ἔμψυχο Ἀρτοφόριο τοῦ Θείου Ἄρτου τῆς Ζωῆς, τοῦ «ἐκ τοῦ Οὐρανοῦ καταβάντος»!
Δέν χωροῦσε ὁ νοῦς μας τήν συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων τῶν χρόνων τοῦ Χριστοῦ, τό νά βλέπουν μιά ἑτοιμόγεννη γυναῖκα καί νά μή βρίσκουν οὔτε ἕνα μικρό δωμάτιο νά τῆς
δώσουν γιά νά μή γεννήση μέσα σέ σταῦλο, σάν νά ἦταν καί αὐτή ἕνα ζῶο, σάν τά ἄλογα ζῶα τοῦ σταύλου αὐτοῦ!
Σέ ἐποχή χριστιανική αὐτά εἶναι ἀδιανόητα. Νά, ὅμως, πού ὁ Θεός θέλησε νά μᾶς δοκιμάση καί μᾶς ἄφησε νά ζήσουμε μέχρι σήμερα καί νά δοῦμε πῶς εἶναι νά ζῆς σέ μιά μή χριστιανική ἐποχή. Μᾶς ἄφησε ὁ Θεός λόγω τῶν πολλῶν ἁμαρτιῶν μας νά ζοῦμε σήμερα σέ συνθῆκες παρόμοιες μέ αὐτές τῶν χρόνων πού ἦλθε στή γῆ μας γιά νά καταλάβουμε ἀπό τήν δική μας σκληροκαρδία πόσο ἀπάνθρωπη καί σκληρή εἶναι ἡ τυραννία μιᾶς ψυχῆς πού δέν προσέχει τόν τρόπο τῆς ζωῆς της, πού δέν ἐναρμονίζεται σέ ὅλα –καί ὄχι ἐπιλεκτικά– μέ τό ἦθος, τόν χαρακτῆρα καί τήν συμπεριφορά τοῦ Θεοῦ.

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 4 Δεκεμβρίου 2011 (Ι΄Λουκά ) : Κατά Λουκάν ιγ’,10-17

ΙΓ΄ Τῷ καιρῷ ἐκείνω ἦν 10 διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. 11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές. 12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ ᾿Ιησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· 13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. 14 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. 15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; 16 ταύτην δέ, θυγατέρα ᾿Αβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; 17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.

Μετάφραση:
Εκείνο τον καιρό εδίδασκε ο Ιησούς σε μια από τις συναγωγές και ήταν ήμερα Σάββατο. Και ήταν εκεί μια γυναίκα πού είχε πονηρό πνεύμα. Ήταν άρρωστη δεκαοχτώ χρόνια και ήταν σκυφτή και δεν μπορούσε να σηκώσει το σώμα της καθόλου. Και όταν την είδε ο Ιησούς της μίλησε και της είπε: Γυναίκα, είσαι λυμένη από την αρρώστια σου και ακούμπησε επάνω της τα χέρια του και αμέσως εκείνη ανασηκώθηκε και δόξαζε τον θεό. Και αποκρίθηκε ο αρχισυνάγωγος με αγανάκτηση, γιατί το Σάββατο έκαμε τη θεραπεία ο Ιησούς και έλεγε στο λαό: Έξι ήμερες είναι, οπού σ' αυτές πρέπει να εργαζόμαστε, σ' αυτές λοιπόν να έρχεσθε και να θεραπευόσαστε και όχι στην ήμερα του Σαββάτου. Του αποκρίθηκε λοιπόν ο Κύριος και είπε: Υποκριτά, ο καθένας σας το Σάββατο δεν λύνει το βόδι του και τον όνο από το παχνί και τα πάει και τα ποτίζει; Και αυτή εδώ πού είναι κόρη του Αβραάμ και την έδεσε ο Σατανάς δεκαοκτώ χρόνια δεν έπρεπε να λυθεί από τούτο το δέσιμο την ήμερα του Σαββάτου; Και ενώ έλεγε αυτά ο Ιησούς καταντροπιάζονταν όλοι οι εχθροί του· και όλος ο λαός είχε χαρά για τα θαύματα πού γίνονταν από αυτόν.


Ο Απόστολος της Κυριακής 4 Δεκεμβρίου 2011 (Ι΄ Λουκά) : προς Γαλάτας γ΄, 23-29 , δ΄1- 5

Γ΄Αδελφοί, 23 πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. 24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· 25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. 26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· 27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. 28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.
Δ´1 Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· 4 ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

Μετάφραση :
Αδελφοί, πριν έλθει δε η πίστη φρουρούμασταν κλεισμένοι κάτω από τον νόμο, μέχρις ότου αποκαλυφθεί ή πίστη. Ώστε ο νόμος ήταν παιδαγωγός μας μέχρις ότου έλθει ο Χριστός για να δικαιωθούμε δια της πίστεως. Τώρα όμως πού ήλθε η πίστη δεν είμαστε πια υπό παιδαγωγό, γιατί δια της πίστεως είσθε όλοι υιοί Θεού· Γιατί όσοι βαπτισθήκατε εις Χριστόν, έχετε ενδυθεί τον Χριστό. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άρρεν και θήλυ, γιατί όλοι εσείς είσθε ένας άνθρωπος εν Χριστώ Ιησού. Αν δε είσθε του Χριστού, άρα είσθε απόγονοι του Αβραάμ και κληρονόμοι με βάση την υπόσχεση του Θεού.Λέγω μάλιστα, ότι όσο χρόνο ο κληρονόμος είναι ανήλικος, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον δούλο, αν και είναι κύριος όλης της περιουσίας, αλλά βρίσκεται κάτω από την εποπτεία επιτρόπων και διαχειριστών μέχρι την προθεσμία, πού όρισε ό πατέρας. Έτσι και εμείς, όταν είμαστε ανήλικοι, ήμασταν υποδουλωμένοι κάτω από τα στοιχεία αυτού του κόσμου. Όταν όμως συμπληρώθηκε ο χρόνος, τότε έστειλε ο Θεός τον Υιό Του, πού γεννήθηκε από γυναίκα και ήταν υποταγμένος στο νόμο για να εξαγοράσει εκείνους, πού ήσαν δούλοι κάτω από τον νόμο, για να πάρουμε τη ν υιοθεσία.




Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Οι ανάξιοι κληρικοί βλάπτουν την Εκκλησία (Φώτης Κόντογλου)


Δυστυχώς όπου σταθή κανείς ακούει επικρίσεις και παράπονα για τους κληρικούς μας και για την αδράνεια της Εκκλησίας μας. Αυτό στενοχωρεί και θλίβει κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό και πολύ περισσότερο εκείνους που έχουν πιό στενούς πνευματικούς δεσμούς με την Εκκλησία.
Η αλήθεια είναι ότι εξ αιτίας κάποιων αναξίων κληρικών γενικεύεται η δυσφήμηση της Εκκλησίας και πως εξογκώνονται τα παραστρατήματα των ιερωμένων, κι αυτό είναι φυσικό, επειδή ο λαός έχει την απαίτηση οι κληρικοί νά είναι χωρίς κηλίδα· αλλοιώς δεν τους αναγνωρίζει για πνευματικούς οδηγούς του. Οι πολλοί δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν το πρόσωπο από το πνευματικό λειτούργημα που κάνει και επηρεάζονται τόσο πολύ από κάποιο σκάνδαλο που φημολογείται για έναν ιερωμένο, ώστε γίνονται άπιστοι, δεν πατούν πια σε εκκλησία και είναι πολύ δύσκολο έναν τέτοιον αγανακτισμένον αποστάτη να τον συμφιλιώση κανείς ξανά με την Εκκλησία. Μήτε ένας Χρυσόστομος μπορεί να κάνη ένα τέτοιο κατόρθωμα. Αφήνω πως όποιος επιχειρήση να μεταστρέψη έναν τέτοιον άνθρωπο από την απέχθεια που πήρε για τη θρησκεία, θα βρη τον μπελά του και μπορεί ν’ ακούση ότι «κι αυτός είναι υποκριτής, γιατί σκεπάζει τις αθλιότητες των παπάδων». Οι τέτοιοι άνθρωποι, αν δεν γίνουν ολότελα άθεοι, πηγαίνουν και γίνονται χιλιαστές ή ευαγγελιστές ή παπικοί ή προτεστάντες.