Δέν εἶναι λίγοι οἱ ἐντός ἐκκλησίας ἄνθρωποι (πολλές φορές µάλιστα καί ἱεράρχες) οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ Γένεση δέν ἀποτελεῖ µιά ἐπιστηµονική περιγραφή τῆς Δηµιουργίας, ἀλλά µιά συµβολική παράθεση γεγονότων. Ἐπιπλέον µεγάλες µορφές τῆς σύγχρονης γενετικῆς ἐπιστήµης οἱ ὁποῖοι εἶναι, ὅπως δηλώνουν, καί ἄνθρωποι τῆς πίστης(;) ὅπως ὁ Ντοµπζάνσκι καί ὁ Collins δηλώνουν ὅτι “κανένας σοβαρός βιολόγος σήµερα δέν ἀµφιβάλει ὅτι ἡ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ἐξηγεῖ τή µεγάλη πολυπλοκότητα καί διαφορετικότητα τῆς ζωῆς”!
Σάν βιολόγος, ἔχω πολλά στοιχεῖα πού ἐπιβεβαιώνουν ὅτι ἡ Γένεση εἶναι ταὐτόχρονα καί ἐπιστηµονική Ἀποκάλυψη. Στό ἄρθρο µου, ὅµως, αὐτό, θά ἀρκεσθῶ νά παραθέσω ἕνα µόνο στοιχεῖο. Θά µοιρασθῶ µέ τούς ἀναγνῶστες τῆς «Ἐνοριακῆς Εὐλογίας» ἕναν προβληµατισµό τοῦ ἴδιου τοῦ Δαρβίνου σχετικά µέ τή θεωρία του, µεταφέροντας ἀκριβῶς τά λόγια του.
Ὁ ἴδιος ὁ Δαρβίνος, λοιπόν, εἶπε: «Τό ἀνθρώπινο µάτι, µέ ὅλες του τίς ἀµίµητες ἐπινοήσεις γιά τήν προσαρµογή τῆς ἑστίασης σέ διάφορες ἀποστάσεις, γιά τήν ρύθµιση εἰσδοχῆς διαφορετικῶν ποσοτήτων φωτός, καθώς καί γιά τή διόρθωση τῶν σφαιρικῶν καί χρωµατικῶν ἐκτροπῶν, δέν θά µποροῦσε νά ἔχει σχηµατιστεῖ µέσῳ φυσικῆς ἐπιλογῆς. Αὐτό, µπορῶ ἀνοιχτά νά τό ὁµολογήσω, φαίνεται παράλογο στό µέγιστο βαθµό»! (Κάρολος Δαρβίνος, «Περί τῆς Καταγωγῆς τῶν Εἰδῶν µέσῳ τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, ἤ τή διατήρηση τῶν Εὐνοουµένων Φυλῶν στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς», 1859, σελ. 155). Φυσικά, ὁ Δαρβίνος στή συνέχεια τοῦ κειµένου του, µέσα ἀπό φιλοσοφικούς συλλογισµούς, προσπαθεῖ νά πείσει ὅτι παρ’ ὅτι φαίνεται ἀδιανόητο στήν ἀνθρώπινη λογική, δεδοµένης πάντα τῆς θεωρίας του, δέν θά ἦταν παντελῶς ἀδύνατο νά συµβεῖ(!). Ὡστόσο ὁ ἀρχικός του προβληµατισµός παραµένει µέ ἀµείωτο βάρος, τό ὁποῖο ἄν δέν ὑπῆρχε, ὁ συγκεκριµένος προβληµατισµός δέν θά εἶχε τεθεῖ ἐξαρχῆς. Τελικά καταργεῖται καί ἡ ἐπιστήµη καί ἡ λογική γιά νά πάρει τή θέση τους µιά θεωρία, µιά φαντασία πού ἐφευρίσκεται µέ σκοπιµότητα. Τή σκοπιµότητα θεοποιήσεως τοῦ τυχαίου!